انسان به‌واسطۀ انقیاد و متابعت از حق مظهر جمیع اسماء و صفات الهی می شود

آیا پیغمبر و بجای حی علی خیرالعمل الصّلاه خیر من النوم می‌گفت نمی‌توانند بگویند كه نه می‌گفت خوب چرا شما نمی‌گویید؟ چرا آن را كه خودتان به او معتقد هستید نمی‌گویید؟ می‌بینیم می‌گویند نه ما همین كیفیت را ادامه می‌دهیم آنوقت عجیب است این همان است كه مرحوم آقا می‌فرمودند بعضی از اینها را فقط شمشیر دو دم امام زمان می‌تواند راستشان كند این همین است یعنی چنان عناد و چنان مقابله گیری و تقابل با حق در اینها فرو رفته كه دیگر هیچ روزنه‌ای اینها برای خودشان دیگر باقی نگذاشتند آخر شما تصور بكنید یك شخص هر روز از صبح بلند شود هی به خودش این تلقین را بكند كه این كار را انجام بدهد بر خلاف فردا همین طور پس فردا این یك سال بعد این چه پدر نفس دیگر در می‌آید این چه بر سرش می‌خواهد چیزی دیگر برایش نمی‌ماند وقتی كه یك شخص بخواهد در مقابل حق بایستد خوب امروز راجع به این قضیه ما می‌ایستیم فردا قضیه دوّمی پیش آمد می‌ایستیم پس فردا قضیه سوم هی می‌ایستیم می‌ایستیم می‌ایستیم این نفس دیگر كم‌كم كم‌كم كم‌كم كم‌كم بسته می‌شود مانند سنگ دیگر هیچ عاملی نمی‌تواند در او نفوذ كند تا یك حرفی بزنیم اینها رافضه هستند خوب رافضه هستیم كه هستیم خوب بیا جواب حرف را بده اصلًا هستیم فرض كنید كه ما رافضه نیستیم یك مسیحی هستیم یك مسیحی می‌خواهد از شما این سؤال بكند فرض كنید ما یك یهودی هستیم یك یهودی بیاید بپرسد آقا شما چرا در نماز این اعمال را انجام می‌دهید در حالتی كه می‌دانید رسول خدا این اعمال را انجام نمی‌داد چه جوابی دارید می‌دهید؟ به آنها هم می‌گویند شما رافضی هستید به آنها می‌گویند شما از رافضی یاد گرفتید یعنی وقتی قرار بر این است كه انسان در مقابل حق بایستد روزنه را باقی نمی‌گذارد درست، اینجاست كه نفس آن استعدادهای خود را از دست می‌دهد. لذا انسان‌وقتی كه به اینها نگاه می‌كند می‌گوید می‌بیند مثل سنگ می‌مانند می‌آید روایت از پیغمبر نقل می‌كند روایت هم زیاد بلد است نقل می‌كند امّا عین سنگ است آن را كه بخواهد می‌گوید آن را كه نخواهد نمی‌گوید نصفی را نقل می‌كند نصفی را نقل نمی‌كند و پناه بر خدا واقعاً پناه بر خدا.