مراتب انفاق در راه پروردگارمتعال‏ (۱)

ایشان فرمودند: طبق نظر شرع با تو بگویم یا آنچه را كه خودم می‌خواهم.

گفتم: نه آقا! آنچه را كه خودتان می‌خواهید، فرمودند: اگردرویشی منزلت را بفروش و قرضت را بپرداز. ببینید اگر درویشی منزلت را بفروش برو از زیر قرض در بیا. شرع این را نگفته ها، البته شرع این را گفته ولی نه شرع ظاهر، شرع ظاهر، توضیح المسائلی می‌گوید: نه!

شخص اگر مفلس بشود و محجّر بشود كه حكم تحجیر به او بار بشود چند چیز او معاف است. یكی مركب او ویكی منزل او ویكی هم اثاث بیت او وبقیه را حاكم شرع تقسیم می كند به آن غرما، به هر كسی یك مبلغی به حسب تناسب می‌پردازد، این مال شرع رساله‌ی عملیه‌ای است. ما یك شرع دیگه هم داریم! شرع چی؟ شرع امیرالمومنین دینی كه امیرالمومنین! آن دین را بر خود می پسندد و آن دین را به همه نمی‌گوید و به همه توصیه نمی‌كند نه این كه به همه توصیه نكند آخر كسی نمی پذیرد لذا می آید با افراد بر همین ظاهر عمل می كند، آن چیست؟ آنی كه طلب كارند، بپرداز اقا، خودت را راحت كن، از فكر مردم بیا بیرون، نگذار افكار مردم تو را تعقیب كند، نگذار وقتی كه داری می‌خوابی بدانی شخصی در فكرتو است، این كار را نكن، خودت را راحت كن، از نفوذ مردم راحت كن. الان هشت سال است كه مرحوم آقا از دنیا رفتند، همین دو سه هفته پیش ما با هم صحبت می‌كردیم می گفت فلانی! می دانی چی حساب ما را رسید؟ این كلام پدرت حساب ما را رسید، همین، اگر درویشی منزلت را بفروش. این می شود چی؟ هان علیه الانفاق، وقتی كه عبد درخود چیزی نبیند، هان علیه الانفاق، منزل خودت را بفروش، خب می رویم یك جایی اجاره می‌كنیم بالاخره توی خیابان كه نمی‌مانیم، یكی ما را می‌برد توی خانه‌اش، بالاخره یكی دلش به حال ما می‌سوزد، رفیقی پیدا می‌شود می‌گوید آقا فعلا بیا تومنزل ما بمان.