مهم‏ترین مرتبه از مراتب انفاق: انفاق در مسائل شخصیتى و از خود گذشتن‏

یك وقت یك فردی در همان زمان مرحوم آقا مخالفتهایی می‌كرد، مطالبی را نقل می‌كرد، البتّه بعضی از مسائلش هم صحیح بود، بعضی از مشاهداتش هم صحیح بود، اینطور نبود كه همه اش باطل باشد و بر اساس این مشاهده گاهی اوقات كشف سرّ می‌كرد و مطالب خطرناكی را مطرح می‌كرد، مثلًّا فرض كنید می‌گفت فلان كس دارای این خصوصیات است، واقعاً هم همینطور بود، ولی هر چیزی را كه نباید گفت، اگر قرار بود بگویند خب خود آقا می‌گفتند.

تا اینكه یك مطلبی را در یك جا مطرح كرده بود بسیار این مسئله و این قضیه برای مرحوم آقا باعث دردسر شده بود: آقا بعضی از شاگردان شما چه می‌گویند؟ چه مسائلی دارند نقل می‌كنند؟

من یادم است ایشان یك شخصی را فرستادند گفتند برو به این آقا بگو این مطالبی را كه تو بدست آوردی از كیسه خاله‌ات آوردی؟ یا در اینجا پیدا كردی؟ اگر از آنجا آوردی كه دروغ است خودت می‌دانی و اگر از اینجا پیدا كردی پس چرا به قوانین اینجا پایبند نیستی؟ چرا دهانت را نمی‌بندی؟ گرفتار شیاطین و اجنّه شد و الآن كاملا دیوانه است، اصلًا دیوانه است. این نتیجه همین تجاوز از حدّ است، غیرت خدا اجازه نمی‌دهد، تو كه الآن این مطالب را در اینجا پیداكردی چرا پای خودت را از این حدود بیرون گذاشتی؟ چرا پای خودت را بیرون گذاشتی؟ خودت بدست آورده‌ای؟ این كه نبوده، این خلاف دیدن است.

افرادی كه در ارتباط با راه خدا دچار خطرات و مهالكی می‌شوند آنهایی هستند كه به این مرتبه كه می‌رسند نمی‌توانند بگذرند، آن انفاق شخصیت برای ماست. ما باید متوجّه این مسئله باشیم كه بدانیم از كجا آوردیم و در كجا داریم خرج می‌كنیم، یك وقتی خدای نكرده اینطور نباشد كه در مقابل بایستد انسان و برای خودش كوس انانیت و تفرعن و بزرگی بنوازد و مطالب را همه از یاد ببرد.