مهمترین مرتبه از مراتب انفاق: انفاق در مسائل شخصیتى و از خود گذشتن
مراتب انفاق در راه پروردگار متعال . شرح فقره: فاذا لم یر العبد لنفسه فیما خوله اللَه تعلی ملکا هان علیه الانفاق فیما امره اللَه تعالی ان ینفق فیه. 1 مهمترين مرتبه از مراتب انفاق در راه خداوند متعال انفاق در مسائل شخصيتي و از خود گذشتن ميباشد 2 تفسير ذيل آيه 139 از سوره مبارکه نساء: (فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَميعاً) 3 توضيحي راجع به كيفيت اراده و مشيت پروردگار متعال در ايجاد امور عالم بر اساس آيه هشتاد ودو و هشتاد و سه سورۀ يونس 4 بيان وجه و علت اينكه چرا عزّت در عالم هستي اختصاص به پروردگار متعال دارد 5 همة ذرات وجود پيامبر اكرم و ائمه معصومين علیهم السلام در قبال توحيد و مقام عزت پروردگار صفر محض ميباشد 6 توضيحي راجع به حقیقت ولایت وكيفيت احاطه و اشراف امام زمان عجل اللَه تعالي فرجه الشريف در عالم وجود 7 خداوند متعال بر اساس حكمت بالغۀ خويش مقام عزت خود را به برخي از افراد به مقدار سعه وجودي ايشان عطا ميكند 8 در مكتب توحيد همۀ ارزشهاي حقيقي و اعتباري كه موجب تحقق عزت در وجود انسان ميشود اختصاص به پروردگار متعال دارد 9 امروزه اساس حركت مردم و جوامع بر طبق پيروي از احساسات و تخيلات و تأثيرپذيري از تبليغات ميباشد 10 از آنجايي كه عزّت و شخصيت انسان در همۀ ابعاد آن اختصاص به خداوند متعال دارد انسان بايد اين عزت و شخصيت را از او دانسته و در راه او انفاق و صرف كند 11 گروهي از افراد به خاطر برخي از مسائل و حيثيات شرعي از خصوصيات شخصي خودشان نميتوانند عبور و گذر كنند 12 مرحوم علّامه طهراني ميفرمودند: كسي كه به حج واجب و مستحبي برود و سر خود را نتراشد آثار روحانيت حج بر او بروز و ظهور نخواهد كرد 13 در صورتي كه عمل انسان سبب عادت كردن او به امري و تعلق نفساني او به آن شده محل و جايگاه نفوذ و تصرف شيطان در وجود خويش را فراهم كرده است 14 ذكر حكايتي از مرحوم آخوند ملاحسينقلي همداني مبني بر ملاقات ايشان با يكي از رؤساي صوفيه
مرتب سازی:
مهمترین مرتبه از مراتب انفاق: انفاق در مسائل شخصیتى و از خود گذشتن
3آیه شریفه میفرماید ... فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً النساء، ١٣٩ یونس، ٦٥ عزّت فقط اختصاص به پروردگار دارد، عزّت یعنی آنچه كه مربوط به شئون ارزشمند انسان است، آن اختصاص به پروردگار دارد. عزیز به شخصی گفته میشود كه غیر را درحیطه وجودی خودش راه نمیدهد، به آن شخص میگویند عزیز، غیر را در آن حیطه دخل و تصرفات خودش راه نمیدهد، به آن شخص میگویند عزیز. كسی بر انسان امر و نهی نمیتواند بكند، كسی دخل و تصرّف در انسان نمیتواند بكند، آقا اینجا برو، اینجا نرو، كسینتواند بواسطه تقلّب و غلبه كردن بر انسان آن اختیارات و حیثیات ارادی انسان را از انسان سلب كند، به این میگویند عزیز. اگر كسی بتواند زمام امور انسان را به دست خود بگیرد و هر چه میگوید انسان اطاعت كند، هر چه میگوید انسان بالاجبار سر تسلیم فرود بیاورد، این عزیز نیست، این ذلیل است. در مقابل ذلیل به شخصی گفته میشود كه فرد دیگری با غلبه بر او به هر كیفیتی یا با زور یا با جهات خارجی و یا با جهات نفسی، جهات نفسی، احتیاجات انسان، یك رفیقی داشته باشد كه آن انسان بیاید برای انسان تكلیف تعیین بكند چون نیاز به او دارد این ذلیل است و عزیز نیست.
انسان در منزل خود به نحوی باشد كه محیط داخلی منزل بر او حاكم باشد، این ذلیل است و عزیز نیست. انسان بخواهد به راهی برود و افراد در منزل او را به سمت دیگری سوق بدهند و او مجبور به اطاعت باشد، این ذلیل است و این عزیز نیست. بله، یك وقتی خب انسان در منزل مطلبی را بطور دلخواه عیالاتش صرف میكند اشكال ندارد، آقا فلان چیز را امروز بخوریم، فلان مسافرت را برویم، فلان جا برویم، فلان مسئله را تهیه كنیم، مسائل مورد لزوم را، ضروری را، یا باعث مطالبی كه موجب دلخوشی آنها هست و موجب نشاط در زندگی آنها هست، این اشكال ندارد خیلی هم خوب است. ولی در محدوده و حیطه تكلیف، دقّت كنید، در محدوده و در حیطه تكلیف شخص دیگری در مقابل انسان قرار بگیرد و انسان اطاعت بكند این ذلیل است، ذلیل، عزیز نیست.