حقیقت مصیبت و فلسفه وجود آن‏

ما از این نظایر بسیار داریم كه به‌طور كلّی مسائل و مصائبی كه برای انسان در طول زندگی پیش می‌آید كه در ارتباط با انسان و موقعیت او دارای چهره‌ها و ابعاد مختلفی هست و از آنجایی كه بشر دارای سلایق و افكار و كردار مختلفی هست طبعاً این مسئله گوارا و ناگوار بودن، خواهی نخواهی در زندگی روزمره افراد پیدا می‌شود. این یك مسئله ضروری است؛ یعنی ضرورت حیات و ضرورت زیست و ضرورت زندگی این مطلب را اقتضا می‌كند.

تابه‌حال هیچ‌كس عنوان نكرده است كه در یك زندگی خوش، بدون هیچ‌گونه دردسر و بدون هیچ‌گونه مضیقه و مصیبتی حركت كرده. همه افراد دارای نوساناتی در زندگی خود هستند، حال چه افراد مؤمن یا غیرمؤمن؛ یعنی جبر زندگی و زیست در این محیط و محیط اجتماعی با توجّه به شرایطی كه در جوانب انسان وجود دارد و او را در خود گرفته طبعاً اقتضای یك همچنین مطلبی را خواهد كرد.

مسئله ناگوار بودن، مطلبی است كه از او گریز و گزیری نیست، برای همه است و در این مسئله بین مؤمن و غیرمؤمن فرقی نمی‌كند. زندگی همین است، چه انسان در شرك بسر ببرد برای او خواهد آمد یا در ایمان بسر ببرد برای او خواهد آمد. یكی از بزرگترین اشتباهاتی كه خیلی از افراد ممكن است به این اشتباه دچار شده باشند چون مدّتی گذشته و ما هم دچار فراموشی شدیم نمی‌دانم در جلسه گذشته چه گفتیم! حالا اگر بعضی از مطالب تكراری است رفقا عفو كنند نمی‌دانم این مطلب را گفتم یا نه من احساس می‌كنم خیلی‌ها نسبت به این مسئله هنوز آن تأمّل و تحقیق و تصحیح كافی برایشان پیدا نشده این است كه تصوّر می‌كنند تهیؤ و حركت و آمادگی و سیر در راه خداوند باید موجب از بین رفتن مصائب این‌چنینی و از بین رفتن ناگواری‌های این‌چنینی باشد، درحالتی‌كه این یك خطای محض و یك غلط محض است. حال ما مانند بعضی‌ها نمی‌گوییم كه شاید این قضیه خود موجب زیادی این مسائل بشود، نه، حالا فعلًا این مقدار را به رفقا تخفیف می‌دهیم ولی در آتیه به این مسائل می‌پردازیم. چرا! در این زمینه بعضی مطالب و مسائلی هست كه حالا كم‌كم خدمت رفقا عرض می‌كنیم، یك وقتی شوكه پیدا نشود بگویند ای داد بیداد دیگر چه كاری كردیم! به قول یكی از رفقا می‌گفت: آقا! حالا كه تا اینجا آمدیم می‌شود استعفاء بدهیم! ولی نه، حالا به همین نحو عادی و به همین كیفیت ...