ضرورت مصیبت برای تکامل انسان

خیال نكنید با توجیهات و این طرف و آن طرف مسائل یك قدری حل می‌شود، نخیر آقا، این مسائل حل نمی‌شود. انسان باید خودش را اصلاح كند این از یك طرف خب بالاخره برای انسان تعلّقاتی بوجود می‌آورد حالا یا تعلّقات تعلّقات شیطانی است همان طوری كه عرض شد یا تعلّقات تعلّقات غیر شیطانی. فرض كنید محبتی كه خداوند برای انسان نسبت به فرزند قرار داده این شیطانی نیست. این محبت محبت رحمانی است. محبتی كه مادر نسبت به فرزند قرار داده این محبت شیطانی نیست محبتی و تعلّقی كه انسان نسبت به رفیق دارد نسبت به صدیقش دارد، اینها همه تعلّقات تعلّقات شیطانی نیست بالاخره تعلّق است بالاخره یك قسم تعلّقی است و یك قسم ارتباطی است و یا فرض بكنید كه ابتلائات و مصائبی كه هست این از یك طرف كه در این قضیه قابل تشكیك نیست.

از طرف دیگر ما قطعاً می‌دانیم كه عالم تكوین و عالم خلق مملو ازحوادث و قضایا و مسائلی است كه گاهاً برای انسان گوارا و گاها ناگوار است نسبت به این مسئله هم شكی نداریم و برای همه هم هست برای همه مرض است برای همه صحت است، برای همه ضیق است، برای همه یسر است، اینهایی چیزهایی است كه برای همه وجود دارد و مهم در این دنیا گذشت است، نه توقف و نه تأمل، انسان باید از این دنیا بگذرد و بتواند امكانات خود را در این دنیا كه عبارت است از عمر و عبارت است از سایر آن امكاناتی كه خداوند برای او قرار داده برای آن طرف قرار بدهد و از این امكانات بتواند برای آن طرف، خود را اصلاح كند. نسبت به این مطلب هم شك نداریم.

حال كه اینطور است آنچه را كه برای انسان ممكن است موجب تامل و توقف بشود حوادث ناگواری است كه برای انسان پیش می‌آید و فكر انسان را به خود مشغول می‌كند مثل امراض، نابسامانی ها، گرفتاریها، قطع علائق، فوتها، از بین رفتن موقعیت ها، از دست دادن شئونات اجتماعی و ... اینها همه مطالبی است كه برای انسان پیدا می‌شود افرادی كه یكی از مناصب اجتماعی خودشان را از دست می‌دهند، دچار ناراحتی روانی می‌شوند فكری می‌شوند كه موقعیت خودش را از دست داده، افرادی كه یك كسبی را، یك كاری را از دست می‌دهند می‌نشینند عزا می‌گیرند خیال می‌كنند دیگر دنیا به آخر رسیده خب حالا فردا دو روز دیگر به سر كار می‌رود.