مراتب مباهات و چگونگى مقابله با آن‏

در مسائل عرفانی هم همین قضیه می‌آید جلوه می‌كند اگر راهی را می‌خواهید، به سمت ما بیایید در جای دیگر خبری نیست، اگر مطلبی را می‌خواهید در اینجا بشنوید در جای دیگر چیزی نیست، اگر مسلك و مكتب بزرگان را می‌جویید باید در موقعیتِ ما تسلیم بشوید، جای دیگر بخواهید بروید خبری نیست و بر این اساس بِنا می‌چینند و دیگران را طرد می‌كند و فقط خود را نیكو می‌پندارد و خود را در نور و روشنایی احساس می‌كند و دیگران را كه مخالف با مكتب و مرام او هستند در ظلمت و تاریكی و جهنم می‌بیند. این چیست؟ همان مسئله آمده و به این شكل در قالب عرفانی خودش را بروز می‌كند منشاء یكی است هیچ تفاوتی نمی‌كند. تمام اینها التذاذات نفس است كه نفس در ابعاد مختلف از این التذاذات بهره‌مند می‌شود و این را هم بدانید رفقا كه التذاذات نفس در مراتب بالا به حدّی است كه حاضر است خود را به هر كیفیتی قرار بدهد و هر صدمه‌ای را بر خود بخرد تا به آن التذاذ دسترسی پیدا كند: بگویند این فرد شاخص است بگویند این فرد الآن محور است، بگویند این فرد الآن علمدار و پرچمدار این مكتب است غیر از این كسی نیست، حاضر است سختی بكشد، گرسنگی بكشد، تنگی بكشد، ضیق بكشد همه جور و به هر كیفیت، آخرش را نگاه می‌كنی التذاذ است.

یك وقتی من با یك نفر صحبت می‌كردم آن شخص می‌گفت: باید این كار انجام بشود من می‌گفتم: به چه دلیل باید این كار انجام بشود؟ ما بالاخره دلیل می‌خواهیم همین‌طور كه نمی‌شود. می‌گفت: كه نه فرض بكنید كه اگر من در مصدرِ این كار باشم مثلا كار به این نحو انجام خواهد شد. گفتم: كاری ندارد دو ماه تجربه می‌كنیم، اگر دیدید كاری كه الآن باید فلان شخص انجام بدهد با كاری كه شما انجام می‌دهید یكسان است یا بهتر است فبهاالمراد مطلب حاصل شده، اگر نه دیدیم نه كار شما بهتر است و مشكلاتی پیدا می‌شود بعد از دو ماه تغییر پیدا می‌كند و این خودش قضیه را نشان می‌دهد دیگر نیازی نیست. به اینجا كه رسیدیم آن شخص گفت: من اصلًا نمی‌خواهم كسی این كار را انجام بدهد خب این دیگر مطلبی است كه ما در این حیطه نمی‌توانیم صحبت كنیم. ما رسیدیم به اینجا كه این مطلب را تجربه كنیم دلیلی بر این مطلب اقامه نمی‌شود ما این مسئله را تجربه كنیم وقتی تجربه به بن‌بست رسید.