مراتب مباهات و چگونگى مقابله با آن‏

وَ حَمْلُ الزّادْ اقبح كُلِّ شَیئٍ اذَا كَانَ الوُفُودُ عَلَی الكَریمِ حمل زاد بدترین چیز است وقتی كه انسان برود به یك مهمانی بزرگی كیسه غذا را هم با خودش بر دارد و ببرد این زشت نیست؟! دیگر بالاترین اهانتی است كه انسان به آن شخص صاحب خانه انجام می‌دهد حالا این سلمان رفته در آنجا در این مرتبه رسیده، امیرالمؤمنین می‌خواهد بفرماید: این سلمانِ ما این‌جوری است؛ صفر صفر شده و رفته یعنی هیچ چیزی برای خودش باقی نگذاشته به اندازه سر سوزن برای خودش حساب باز نكرده، تمام امانات را به صاحب امانت سپرده خالی والسلام آمدیم، هر چی به ما پول داده بودی به حساب ما داده بودی همه را برگرداندیم چقدر پول داری؟ هیچی نداریم اگر یك پیراهن و شلوار هم به ما ندهید آن را هم خلاصه با همین، آمدیم هیچی ما نداریم به این كیفیت. باید به اینجا رسید لذا امام صادق علیه‌السّلام می‌فرماید: عبد آن كسی است كه در مقام بندگی در نفسش چیزی را احساس نكند این می‌شود عبودیت.

ان‌شاءاللَه خداوند به همه ما توفیق عنایت كند البته مطلب راجع به این قضیه باز قابل استدامه هست اما با اجازه رفقا برای جلسه بعد كه احتمالًا به تأخیر خواهد افتاد به عبارات دیگر می‌پردازیم.

اللَهمَّ صلِّ عَلی محمَّد و آلِ مُحمَّد