فلسفه و حكمت هبوط حضرت آدم علیه السلام به عالم دنیا

آن‌وقت مردم چكار می‌كنند؟ مردم هم چشمشان به این است دیگر، این دارد كجا می‌رود ... آن شخص هم كه دارد گریه می‌كند، سرش را بلند می‌كند، بله ... این هم می‌شود مجلس امام حسین. إِنَّهُ يَراكُمْ‌ قشنگ! این همان دانه‌های گندم است كه یاد داد، اینجا دارد پس می‌گیرد، آنجا یادت دادم اینجا برو دوربین را بردار بیاور، یك دانه از این دانه گندم‌ها، یك دوربین سه متری است، یك دانه از این گندم‌ها، بلندگو در خیابانهاست، كه اینجا روضه هست، همه ببینند بفهمند، یك دانه از این دانه گندم‌ها، پخش كردن در وسایل ارتباطات جمعی، آن دانه گندم‌هایی كه آنجا یادت دادم از تو می‌خواهم اینجا تحویل بگیرم فكر كردی بیخود زحمت كشیدم؟ ما هم می‌گوییم چشم می‌آییم یكی یكی تحویل می‌دهیم به اضافه چیزهایی كه تو بلد نبودی، به ما یاد ندادی، همه را یكی یكی پس می‌دهیم، روضه امام حسین علیه‌السلام دیگر می‌شودمجلس شیطان. روضه امام باقر علیه‌السّلام در بهترین جای دنیا در مكه معظّمه، می‌شود مجلس شیطان، روضه امام‌جواد علیه‌السّلام می‌شود، مجلس شیطان، دیگر بسته به كرم ما دارد كه چقدر برای شیطان مایه بگذاریم، كم، زیاد، إِنَّهُ يَراكُمْ هُوَ وَ قَبِيلُهُ مِنْ حَيْثُ لا تَرَوْنَهُمْ.

در اواخر حیات مرحوم آقا رضوان اللَه علیه، تقریباً چند سال آخر، رفقا آمدند به من گفتند، برو به آقا بگو كه آقا این مجلس كفاف نمی‌دهد، افراد می‌آیند از این طرف، از آن طرف، از طهران می‌آیند، مشهد زیارت علی بن‌موسی‌الرّضا نمی‌توانند داخل بنشینند، می‌روند در كوچه. می‌رفتند در كوچه می‌نشستند، جا نبود، كلّ مكانی كه مرحوم آقا اختصاص داده بودند برای مجلس یك حسینیه بود و یك هال، همین، یك حسینیه و یك هال، و بعد هم یك‌ایوانی بود و دیگر همین. چیز دیگری نبود، در ایوان می‌نشستند، اگر جا نبود می‌رفتند در كوچه می‌نشستند، كوچه هم كه اصلًا صدا نمی‌آمد، نه بلندگو بود و نه هیچی هیچی هیچی حالا اگر یك صدایی می‌آمد و در باز بود، تابستان بود خب، شاید چیزی هم مثلًا، گمان نمی‌كنم صدا می‌آمد، چون یك مرتبه من خودم نتوانستم بروم بالا شلوغ بود، چیزی نشنیدم من در همان كوچه گرفتم نشستم، من كه نشنیدم.