فلسفه و حكمت هبوط حضرت آدم علیه السلام به عالم دنیا

گفت شروع كرد از همان مجلس و صاحب مجلس (البّته خب صاحبش آنجا نبود، ولی اینجا هست!) تعریف كردن: خداوند سایه ایشان را مبارك بگرداند! این مجالس را برقرار بگرداند! به عزّ اسلام بواسطه وجود این شریف ایشان بیافزاید! و ... و بعد هم پایین آمدند. گفتم: این بود آن نذر پانصد صلوات؟ خلوص نیت این است؟ بین این بعثه و بین بعثه‌ای كه پانزده متر بعدش فاصله است چه فرقی می‌كند؟ این یك آقا آن هم یك آقا، چرا نرفت در این مجلس صلوات برای آن آقا بفرستد؟ مگر آن آقا هم صاحب رساله نیست؟ مگر آن آقا هم حكم نمی‌گوید؟ پنجاه متر آن‌طرف‌تر هم فلان آقا هست، صد متر ... الحمداللَه كه پانصد تا بود، نمی‌دانم دویست متر آن طرف‌تر هم فلان آقا هست ...

چون این دعوتش كرده بود، این به او دلار می‌دهد، اینجا برای این سلام و صلوات بفرستد این شد نذر پانصد تا صلوات، خلوص نیت این است معنایش؟ قشنگ، اگر راست می‌گویی‌بلند شو در مجلس این آقا برو منبر، بعد برای سلامتی و استمرار حیات فلان كسی كه آن طرف است دعا كن، بالأخره اگر این شیخ است، آن سید است حداقل باصطلاح یك وجهی دارد، همه‌اش كه یكی است، علی كل حال بالاخره سیدی و انتساب به رسول خدا مزیت باشد، چرا این كار را نمی‌كنی؟ می‌دانی چرا این كار را نمی‌كنی؟ چون بجای اینكه پاكت اینقدری باشد می‌شود اینقدری! بخاطر این چون دیگر فردا دعوتت نمی‌كنند، چون می‌گویند آقا حقّ مجلس را ادا نفرمودند، حقّ مجلس این است كه بلند شوی بروی روز شهادت امام باقر علیه‌السّلام، بالاترین اهانت به امام باقر را جناب‌عالی بالای منبر انجام‌می‌دهی و آنچه را كه مورد نظر امام باقر نیست، در آن مجلس مطرح می‌كنی، چیه قضیه؟

اتّفاقاً دیشب یكی از دوستان در یك مجلسی از من سؤال می‌كرد كه من وارد آن مجلس شدم، وارد آن مجلس ذكر مصیبت شدم، آن ذاكر مطلب را قطع كرد و گفت برای سلامتی یا هر چه، یك صلوات بفرستید، خب خیلی ناراحت شدیم، بعد از آن مجلس من به ایشان تذكر دادم و گفتم كه، آقا جان مجلس سیدالشّهداء علیه‌السلام بالاترینِ مجالسی است كه در این دنیا منعقدمی‌شود، شما از سیدالشّهداء علیه‌السلام بالاتر چه شخصی را سراغ دادید؟ بالاتر از امام حسین علیه‌السلام كیست؟ بگویید كیست؟ كسی نیست. اگر شخصی باشد مثل خود امام حسین علیه‌السلام در مرتبه امامت، امام زمان علیه‌السلام است دیگر، ما دیگر كسی دیگر را نداریم، مجلس سیدالشّهداء، مجلسی است كه متعلّق به امام حسین است، و بالاترین مجالس است. خب یك وقت مجلس، مجلس عروسی است، مجلس محترمی است، مجلس جشن است، مجلس عادی است درست، امّا وقتی یك مجلس مجلس سیدالشّهدا است آمدن من در این مجلس برای كسب فیض و كسب نور است، نه اینكه برای ایجاد نورانیت. بنده غلط می‌كنم من و امثال من بیاییم به مجلس سیدالشّهدا نورانیت بدهیم، ما كی هستیم كه بیاییم نورانیت بدهیم؟ ما چه كاره هستیم؟ بالاترین اهانت به امام حسین این است كه بگویند یك نفر آمد در مجلس امام حسین نورانیت داد، كی می‌آید به مجلس سیدالشّهدا نورانیت بدهد؟ مجلس سیدالشّهدا برای كسب نور است یا برای ایجادنور؟ كدام یكی از این دوتا است؟ آقا فلان شخص آمدند در آن مجلس نورانیت مجلس را به اصطلاح بالا بردند، نخیر آقا یك همچنین حرف‌هایی نیست، هیچ هم نورانیت بالا نرفته، ابداً، خیلی عرضه داشته باشد، بیاید اینجا كسب نور كند. نیتش را خالص كند نور بدست بیاورد، فیض بدست بیاورد، از آنچه كه افاضه‌می‌شود در این مجلس او هم بدست بیاورد.