مرتب سازی:
تفاخر و کثرت طلبی در مكاتب مادى و ماتریالیستى
11پس بنابراین دنیا از این نقطه نظر یكی از پدیدههای خلقت است همانطوری كه خدای متعال عالم ملكوت را خلق كرده و جبرائیل و لاهوت و عالم ملائكه و عقول را، همینطور این عالم مادّه را خلق كرده است. و عالم مادّه از نقطه نظر ارزش و جایگاهی كه در خلقت دارد هیچ نقصی بر او وارد نمیشود. سایر عوالم چطور مخلوق خدا هست عالم مادّه هم مخلوق خدا هست، زمین و آسمان مخلوق خداست، سنگ و درخت و حیوان مخلوق خداست، همه آنچه كه در این عالم خدای متعال آفریده است مخلوقات پروردگار است و جایگاه خاص به خود را دارد. از این نقطه نظر ایراد و منقصتی بر این عالم وارد نمیشود. وَ لَقَدْ زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا بِمَصابِيحَ وَ جَعَلْناها رُجُوماً لِلشَّياطِينِ ... الملك، ٥؛ ما آسمان دنیا را به ستارگان زینت دادیم. آیا بر این خلقت خداوند ایرادیگرفته میشود، چرا شما آسمان دنیا خلق كردی و چرا دنیا خلق كردی؟ چه ایرادی بر این مسئله گرفته میشود؟
نكته اینجا است كه همین شیطان كه خود را از آدم بالاتر پنداشت گول همین مادّه بودن عالم را خورد و دید این آدمی كه دارای این شرافت است این آدم از خاك آفریده شده و تعلّق آن روح به خاك است كه موجب شده است آن به آن رتبه برسد و در این مسئله اسراری است كه مجلس گنجایش بحث نسبت به آنها را ندارد كه چرا خدای متعال از میان همه عوالم مجرّده خود، خاك را برای تشریف به مقام خلافت الهی برگزید! یعنی پائینتر از خاك و مادّه در عالم وجود در سلسله مراتب خلقت اصلًا عالمی وجود ندارد. اگر شما این مادّه را به نسبت به عوالم مثال در نظر بگیرید اصلًا به حساب نمیآید.
امام باقر علیه السّلام میفرمایند: مسئله عالم مادّه با این وسعتی كه دارد با این وسعتی كه هنوز نتوانستند به انتهای عالم پی ببرند، هی هر روز فرضیهای را مطرح میكنند و بعد با كشف جدید، فرضیه قبل را باطل میكنند تا اینكه این فرضیههای جدید در آینده نزدیك همه آنها باطل خواهد شد. یعنی هر كاری میخواهند انجام بدهند بر اینكه بتوانند آن سقف عالم را محدود كنند و به حساب بیاوردند باز میبینند كه امكان برای رسیدن به این مسئله وجود ندارد تا حدّی كه فعلًا با توجه به كشفیات جدید توانستهاند حركتهای نوری را كه میلیاردها سال قبل، این حركت انجام شده ضبط كنند. میلیاردها سال قبل نوری یعنی یك عدد نجومی از اینجا تا كرج، این را هنوز به دست نیاوردهاند آن وقت امام باقر علیه السّلام میفرماید: این عالم نسبت به عالم مثال همین عالمی كه در خواب میبینیم و همین عالمی كه با مكاشفات صوریه برای بعضیها منكشف میشود و همین عالم كه عالم مُثُل است و عالم صورت است عظمت این عالم ماده، بالنسبه به عالم مثال مانند یك دانه ریگ است در یك بیابانی كه انتهایش پیدا نیست. حالا ببیند چه خبر است! آن عالم مثال بالنسبه به عالم ملكوت مانند قطرهای است كه در یك اقیانوس بیفتد. اینها شوخی نیست، و آن نسبت به بالاتر تا به مرتبه عالم جبروت و لاهوت برسد كه دیگر اصلًا در آنجا تصوّری نمیشود برای مطلبی كرد و بالاتر از آن مرتبه كه دیگر عالمی وجود ندارد كه همان عالم، عالم ذات است. انسان میتواند به آنجا برسد. حالا اینها دارند دنبال سقف عالم میگردند؛ اگر یك هزارم از این فرصتتان را صرف همین مسائلی كه امام صادق علیه السّلام میفرماید بكنید دیگر نیاز به ساختن تلسكوپ و ماهواره و این عروسك بازی و بچه بازی و اینها نیست. تازه در یك سطح محدود نخواهد بود.