تفاخر و کثرت طلبی در مكاتب مادى و ماتریالیستى‏

این سلمان سیصد و بیست سال عمر كرد. از آن طرف یكی هم فرض كنید كه مثل امام جواد علیه السّلام بیست و هفت سال عمر می‌كند برای سلمان سیصد و بیست سال نوشتن برای امام جواد علیه السّلام بیست و هفت سال نوشتن، برای سیدالشّهدا علیه‌السّلام پنجاه و هفت سال نوشتن برای امام زمان علیه‌السّلام چقدر نوشتن؟ تا حالا كه حدود هزار و دویست سال یا هزار و صد و هفتاد و پنج سال امامت امام زمان علیه السّلام طول كشیده. تا كی ظهور آن حضرت بشود و ما هم از همان حكومت‌ها كه دیگر اصلًا قابل تصوّر نیست و از همان عدالت‌ها و از آنچه را كه به ما گفتند و درست هم گفتند و بشارت دادند ان‌شاءاللَه در ظهور حضرت باید بخواهیم. همه ما باید منتظر ظهور آن حضرت باشیم و از سویدای دل خود باید آن حضرت را طلب كنیم چه ظهور ظاهر و چه ظهور باطن كه باطن امام علیه السّلام واقعیت دارد و برای انسان تجلّی كند، ظهور ظاهر هم كه مشخص است كه چه خواهد شد.

این پرونده‌ای كه برای هر شخصی خداوند قرار داده، حال به مقتضای همین پرونده و همین امد و اجلی كه خداوند تعیین كرده است آن میزان و حصّه و نصیب رسیدن به كمال را در همین دنیا قرار داده؛ یعنی اگر فرض كنید برای سلمان سیصد و بیست سال تعیین كرده است آن سیصد و بیست سال سلمان با چهل سالی كه برای یك نفر تعیین كرده هیچ تفاوت نمی‌كند. چرا؟ چون آن سیصد و بیست سال برای رسیدن به كمال است و این چهل سال هم برای رسیدن به كمال است. اگر برای یكی ده سال هم قرار بدهد آن ده سال با سه هزار سال فرق نمی‌كند. این بسیار نكته دقیقی است كه خداوند متعال حصّه و نصیب هر فردی را از این دنیا به مقتضای مصلحتش خودش، ما نمی‌دانیم. چرا سلمان سیصد سال است ما نمی‌دانیم، چرا ما را هشتصد سال نكرده به تو مربوط نیست. تو می‌خواهی در این دنیا به كمال برسی من در سی سالگی تو را به كمال می‌رسانم دیگر چه می‌خواهی؟ تو می‌خواهی در این دنیا به كمال برسی من در پنجاه سالگی تو را می‌رسانم دیگر چه می‌خواهی؟ زیاد بودن و كم بودن به هیچ وجه من الوجوه در فعلیت رسیدن استعدادها نقشی ندارد، آنچه كه نقش دارد عبارت است از پرداختن به همان چیزی كه در آن مدت برای انسان در نظر گرفته‌اند این فقط نقش دارد. تتمّه این مسئله در عالم برزخ و در عالم مثال جبران خواهد شد. نگویید این كه چهل سال هست شاید به آن كمال نرسد. نرسد هیچ اشكال ندارد، چهل سال را در اینجا سپری كن به كمال رسیدی فَبها و اگر نرسیدی تتمّه را در آنجا انجام می‌دهی و لذا فقط و فقط برای افرادی كه در مسیر تكاملی خود حركت به سوی پروردگار را واجدند خداوند متعال این كرامت را به آنها اعطا می‌كند كه تتمّه فعلیت‌های باقی مانده در این دنیا و تتمّه مسیر آنها را در آنجا انجام بدهند و شواهد هم بر این مطلب دلالت دارد.