مرتب سازی:
سِرّ تأخیر ورود حضرت سلیمان علیه السلام به بهشت
18ولی مرحوم قاضی چه میفرمایند؟ مرحوم قاضی نشستند سر جایشان. میگویند آقا! فلانكس مثلًا درسش اینطور است، میفرمودند خب بروید پای درسش استفاده كنید! میآمدند پیش مرحوم قاضی، آقا اجازه میدهید ما در درس آقا سید ابوالحسن اصفهانی شركت كنیم؟ میفرمودند بله شركت كنید! چرا نكنید؟! با اینكه خود ایشان هم درس میدادند! مرحوم قاضی از اول اساتید درس متعارف و متداول در نجف بودند، شاگردان ایشان فقط كه شاگرد ایشان نبودند! شاگردان ایشان در همه درسها میرفتند، من جمله هم در درس ایشان. اینطور نبوده كه فقط ... میگفتند درسها را بروید، اینجا هم بیایید، از هركس یك استفاده برمیآید، مقایسه كنید، هر كدام كه به نظر بهتر است به همان عمل كنید. این میشود مكتب ...
یك بار دیده شد از مرحوم قاضی كه ایشان بگویند كه آقا درس كسی دیگر را نرو؟ چون او با من مخالف است نرو در درسش؟ نه! چرا؟ چون این علم را از خدا میبیند. وقتیكه علم را از خدا ببیند، خدا این علم را ممكن است در یك نفر دیگر قرار داده باشد و یك استفادهای فلان كس ببرد، او یك استفادهای برساند. برای او، او بهتر باشد، چرا منع كند؟ ببینید! چقدر مسئله راحت میشود! و چقدر مسئله سبك میشود! و به آن حالت طبیعی و واقعی خودش برمیگردد.
در راستای همین مطلب، مسئله هدایت و دستگیری است. در آیه شریفه داریم خداوند میفرماید: لَقَدْ مَنَّ اللَه عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ إِنْ كانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ آلعمران، ١٦٤ ما منت گذاشتیم بر اهتداء و هدایت.
نتیجه صحبتهای گذشته در این مسئله اگر خداوند توفیق بدهد در این مطلب آخر كه مقصد و مقصود ما از طرح این مطلب امام علیه السّلام این نكته اخیر است كه این مطلب را عرض بكنیم و انشاءاللَه مطلبدیگر برای جلسه آینده.