اختصاص حقیقت عزت و علو به پروردگار متعال‏

مرحوم آقا در همان زمانی كه با مرحوم آقای خمینی درسنه چهل و دو ارتباط داشتند، مطلبی كه ایشان با ایشان می‌گفتند این بود: ما باید همه دنیا را دعوت به اسلام كنیم، همه دنیا را باید بر سر یك سفره جمع كنیم، ایشان عبارتش این بود آن فطرت وآن‌وجدانی كه در من و شما هست همان هم تو رئیس جمهور امریكا هست، همان هم در فلان زن در انگلیس هست، همان هم در فلان شخص در آنجا هست، همه دارند، ما آنچه را كه خدا گفته عرضه بداریم هركه خواست بپذیرد هركه نخواست نپذیرد. همان‌طوركه رسول‌خدا نامه داد، پیغام داد، به قیصر نامه داد، به سلطان مصر قبط پیغام داد، به كسری پیغام داد، بعضی‌ها پذیرفتند، نجاشی مسلمان شد و وقتی‌كه در حبشه اتیوپی فعلی فوت كرد پیغمبر در مدنیه بر جنازه او نماز خواندند، یعنی تو مدینه ایستادند، او در حبشه فوت كرده بود از آنجا به جنازه او نماز خواندند. گفتند: یك مسلمان ما از دنیا رفت. ولی كسی دیگر هم مثل خسروپرویز پاره كرد، ریخت زمین جلوی پایش. همه را دعوت كرد و آغوش خود را برای همه باز كرد. گفت: همه بیایید در اینجا، آن فطرت و وجدانی كه ما داریم همه دارند، ما اسلام را درست عرضه كنیم، باقی مسئله به ما ارتباطی ندارد.

دیگر وقت طبعاً گذشته و ما هم از آن برنامه و روشی كه داشتیم ظاهراً یك قدری بیشتر صحبت كردیم. ان‌شاءاللَه امیدواریم كه تتمّه مطلب راجع به این قضیه البته مطلب دامنه‌دار است و مطالب دیگری در این زمینه هست كه ان‌شاءاللَه در فرصت دیگر خدمت رفقا و دوستان عرض می‌شود. امیدواریم خدای متعال ما را موّفق كند نسبت به فهم دین و نسبت به عمل به آنچه كه مورد عنایت و رضای اوست و ما را نسبت به تكالیف خودمان آگاه كند. مسئله آگاهی خیلی مهم است و خیلی اهمیت دارد؛ قبل از عمل انسان باید بفهمد و مطالب را در ذهنش مرور بدهد، هر روز چند مرتبه به این مطالب توجه كند و خود را در ارتباط با جریانات خارجی محك بزند و مسائلی را كه می‌شنود در جریان روابط خودش با افراد مختلف اعمال كند كه مرحوم آقا می‌فرمودند: سلوك این است، نه اینكه فقط آمدن و شعر خواندن و دعای جوشن خواندن و توسّل كردن و اینها و بعد هم فردا رفتن به مشاغل و شواغل و بازار و كسب و تمام مطالب شب گذشته را فراموش كردن، نه این نیست. اگر شخص بخواهد این‌طور باشد هزار سال بر او بگذرد هیچ راهی نیست، فقط آمده وقتش را گذرانده، یك مطالبی شنیده و رفته و مهم‌تر اینكه آن دنیا مسئولیتش بیشتر است، می‌گویند شنیدی و ای كاش نمی‌آمد، شنیدی و چرا عمل نكردی؟ حالا افراد دیگر خب نمی‌شنوند، افرادی كه تو خیابان برای خودشان‌دارند می‌روند نمی‌شنوند، توجه‌نمی‌كنند، ولی آنكه می‌شنود طبعاً مسئولیت او سخت‌تر خواهد بود و آنكه می‌گوید مسئولیتش از همه سخت‌تر خواهد بود، خدا به داد ما برسد قبل از شما.