دیدگاه اهل معرفت نسبت به نهضت سید الشهداء علیه السلام، و نقد سایر دیدگاه‌ها

خب اگر این‌طور است مثل امام حسین ما روزی هزار تا هم داریم، چگوارها و سایر افرادی كه بر علیه حكومت‌ها قیام كردند، هر كدام این‌ها یك امام حسین هستند نعوذ باللَه. چرا؟ چون سیدالشهداء در این دیدگاه فقط مرد مبارزه‌ی با ظلم است، همین؛ آن هم ظلم نه ظلمِ واقع، بلكه ظلم ظاهر و ظلم مجسم، به این كیفیت! سیدالشهداء فردی است كه نتوانست حكومت ظلم را برتابد و آمد و قیام كرد. منتهی، خب چون اصحاب او كم بودند در نتیجه افراد مخالف آمدند و غلبه كردند.

در این مكتب سیدالشهداء فقط هنرش در روز عاشوراست و قبل از روز عاشورا هنری نداشته است. در این مكتب سیدالشهداء فقط به عنوان یك فرد شمشیر زن مطرح است نه یك فرد عاقل و منطقی و متفكر. در این مكتب سیدالشهداء فقط حالت نفسانی خود را در مقابل ظلم ابراز می‌كند نه جنبه‌ی ولایی و امامت خود را. چون اگر بخواهد جنبه‌ی امامت باشد، بقیه‌ی ائمه هم بودند. ما كه یك امام نداریم، ما دوازده امام و چهارده معصوم داریم. یكی از این چهارده تا سیدالشهداء بود. سیزده تای دیگر كه بودند؟ امیرالمؤمنین بود. همان امام حسنی بود كه با معاویه صلح كرد و آن هم امام بود، یكی از این چهارده تا سیدالشهداء بود. این سیدالشهداء از میان ائمه به این مشخص و شاخص است كه در این مكتب مبارزه كرده و بر علیه ظلم قیام كرده است. لذا در این تفكر و در این فلسفه، آن كسانی به مكتب سیدالشهداء نزدیك‌ترند كه اعمال و رفتارشان در این راستا قرار بگیرد.

اگر فرض كنید كه امام باقر علیه‌السّلام در منزلش نشسته و فقه می‌گوید ارتباطی به سیدالشهداء ندارد. اگر كه امام صادق رد می‌كنند وقتی‌كه محمّد و ابراهیم فرزندان عبداللَه محض می‌آیند و او را بر علیه حكومت منصور دعوت می‌كنند؛ حضرت اشتباه كرده است نعوذ باللَه و آن ارتباطی ندارد و ما قبول نداریم. ما سیدالشهدایی را قبول داریم، ما امام صادقی را قبول داریم كه از وقتی‌كه از مادر متولّد می‌شود یك شمشیر هم با او به دنیا آمده باشد، این امام صادق را ما قبول داریم. ما امام باقری را قبول داریم كه از وقتی‌كه احساس می‌كند، شمشیر دست گرفته و می‌رود در خیابان‌ها و می‌زند تا وقتی‌كه از دنیا می‌رود و او را می‌كشند و غیر از این نه! لذا امام علیه‌السّلام به عنوان چریك معرفی می‌شود. امام چریك است! تو را خدا ببینید! امام یك فرد مبارز است، از این‌جا فرار می‌كند می‌رود آنجا، از آنجا فرار می‌كند می‌رود آنجا، مردم را دعوت می‌كند.