دیدگاه اهل معرفت نسبت به نهضت سید الشهداء علیه السلام، و نقد سایر دیدگاه‌ها

لذا امام حسین علیه‌السّلام می‌شود یك فرد، سیدالشهداء می‌شود یك نفر و امام حسین یكی است نه حسین‌های زمان. حسین‌های زمان یعنی چه؟ یعنی ما الآن مثلّا صد تا امام حسین داریم؟ ما شش تا امام حسین داریم؟ حسین زمان فقط امام زمان است و بس! همین و تمام شد. علی زمان فقط امام زمان است و بس! امام سجاد زمان فقط امام زمان است و بس! امام صادق زمان فقط امام زمان است و بس! تمام شد. مكتب شیعه این را می‌گوید. مكتب شیعه می‌گوید باید حق را بپذیری، یك سر سوزن از حق آمدی پایین جزء مكتب شیعه‌نیستی! باختی. یك سر سوزن آمدی و ملاحظه كردی روابط اجتماعی خودت را و ترجیح دادی بر رابطه‌ی خودت با خدا، باختی؛ معطلی هم ندارد.

سیدالشهداء آمد و این سّر را برای ما فاش كرد كه ای شیعه‌ای كه تو شیعه‌ی من هستی، در همه‌ی عرصه‌ها باید در مقابل ظلم بیاستی؛ نه فقط در مقابل یزید یا حكومت، در همه‌ی ظرفیت‌های وجودی خودت. در ارتباط با پدر، در ارتباط با مادر باید در صف من باشی. در گذشت و اغماض از خطایا و عفو نسبت به لغزشهایی كه از دیگران می بینی، باید در صف من باشی.

حرّ وقتی‌كه آمد پیش امام حسین حضرت چه فرمودند؟ فرمودند آن موقع اشتباه كردی، الآن پشیمانی بسم اللَه. به او گفتند كه چرا این كار را كردی؟ برو روز قیامت می‌دانم چه جوابت را بدهم؟ برو روز قیامت ...؟ این حرف‌ها را حضرت زدند؟ سیدالشهداء چه فرمودند؟ آن كارت اشتباه بود. اگر واقعاً حرّ نمی‌آمد، جریان كربلا اتفاق می‌افتاد؟ خود حرّ می‌فهمید كه چه كار كرده است و برداشت دو تا چكمه‌اش را انداخت دور گردنش، خب می‌فهمد دیگر.

تمام این عطش اطفال سیدالشهداء زیر سر حرّ بوده است، تمام این اسارت زیر سر حرّ بوده است، تمام این تكه‌تكه شدن‌های جوان‌های اهل بیت زیر سر حرّ بوده است. مگر نبوده است؟ مگر رویش می‌شود حالا به امام حسین نگاه كند؛ ولی شما ببینید امام را، اصلًا اهل این حرف‌ها نیست. امام به وضعیت فعلی نگاه می‌كند، الآن تائب هستی یا نیستی؟! تائبی، بسم اللَه! انگار نه انگار، اقیانوس است! این را می‌گویند امام!