دیدگاه اهل معرفت نسبت به نهضت سید الشهداء علیه السلام، و نقد سایر دیدگاه‌ها

وقتی‌كه یك خطا می‌بینی، بگذری؛ آن وقت رفتی جزء مبارزین با ظلم و مبارزه با ظلم كردی، ظلم به این معنا. در ارتباط با پدر، در ارتباط با مادر، در ارتباط با زن، در ارتباط با شوهر، در ارتباط با بچّه، با رفیق، با شاگرد، با همه‌ی افراد، با خودت، با كسبت، با كارت، در همه‌ی مسائل امام حسین را بیاور و در نفس خودت قرار بده؛ اگر سیدالشهداء الآن اینجا بود به من چه دستوری می‌داد؟ آن وقت ما كم‌كم تازه می‌توانیم به آن حریم راه پیدا كنیم، آن‌وقت ما می‌توانیم نسبت به این قضیه راه برویم نه به خاطر مردم.

در سنّت‌ها، همه‌ی مردم این سنّت را دارند، ما هم باید این سنّت را داشته باشیم. همه‌ی مردم این كار را می‌كنند، ما هم باید این كار را داشته باشیم. چند روز دیگر همین ایام این عید گبرها و زرتشتی‌ها دارد می‌آید، ما در اسلام به نام نوروز كه عید نداریم. پیغمبر گفته ما عید نوروز داریم! ها! پیغمبر فرموده! امیرالمؤمنین فرموده! یك‌دفعه چطور شد ١٥٠ سال از زمان پیغمبر گذشت تا زمان امام صادق، یك معلی بن خنیسی از زمین سبز شد و آمد از امام صادق روایت نقل كرد. این مدّت پیغمبر چرا نگفتند؟ روایتی كه در آوردند و از زبان امام صادق نقل می‌كنند كه در روز نوروز چطور بوده، ملائكه نازل شدند، كشتی نوح بر نمی‌دانم كوه نشست، نمی‌دانم كوه به زمین رفت و آن درآمد، نمی‌دانم عید غدیر در نوروز بوده و روز عاشورا در نوروز بوده است. روز عاشورا كه سیزدهم خرداد بوده و اصلًا ربطی به نوروز ندارد آقا جان! كسی كه در نوروز این كار را بكند و چه كند، چه كرده است! روز دوّمش این است، روز سوّمش این است، چهارمش این است و روز سیزدهمش‌كه باید بروید بیرون و نمی‌دانم گره بزند و سنگ رو سنگ بگذارد، واقعاً شرم‌آور است. برای بچّه ده ساله شرم‌آور است، چه برسد برای یك آدم بزرگ پنجاه ساله. علف از زمین در می‌آید، ما جشن بگیریم، آن بز باید جشن بگیرد، گاو و خر باید جشن بگیرند نه ما! یعنی چه این حرف‌ها! جشن بگیریم كه علف و درخت‌ها و چه و چه درآمده است. آن‌وقت ببینید چه بساطی درست كردند آقا! از الآن دیگر شروع شده است.