اختصاص اربعین به سید الشهداء علیه السلام

وَ أَنَّ ما یدْعُونَ مِنْ دُونِهِ هُوَ الْباطِلُ؛ هر چه كه غیر از خدا باشد آن می‌شود باطل. پس خدا می‌شود حق، ذات پروردگار می‌شود حق، نه راه او كه حق عبارت شود از راه او؛ گرچه راه او حق است. راجع به آیه شریفه كه‌ اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ‌ الفاتحة، ٦ روایت داریم كه فرمودند صراط مستقیم چه صراطی است؟ ما را در صراط مستقیم خدایا هدایت كن. امام علیه‌السّلام می‌فرماید: «صراط علی حق نمسكه»¹ می‌فرماید كه شأن نزول در این آیه این فقره است. صراط علی صراط حق است و باید به این صراط تمسك كرد. این معنا معنای چیست؟ معنای اهدنا الصراط المستقیم است. ولی این صراط أمیرالمؤمنین علیه‌السّلام كی حق است؟ وقتی‌كه حقیقت أمیرالمؤمنین در این صراط لحاظ بشود. نه اینكه اسماً بگوییم أمیرالمؤمنین و بعد هم در خلاف مسیر أمیرالمؤمنین بیاییم به جنگ ولایت و به جنگ عرفان و به جنگ توحید برخیزیم. این صراط، صراط شیطان و ابلیس است نه صراط أمیرالمؤمنین علیه‌السّلام.

صراط أمیرالمؤمنین، صراط آسید احمد كربلایی است؛ صراط آسید حسن مسقطی است؛ صراط مرحوم قاضی است؛ صراط مرحوم آخوند ملاحسینقلی همدانی است؛ صراط مرحوم شیخ محمد بهاری است؛ مرحوم سید محمد سعید حبوبی است. این بزرگان است. اینها هستند كه حقیقت أمیرالمؤمنین علیه‌السّلام را دریافتند و در كارشان و در عملشان و در درسشان، وقتی‌كه بسم اللَه را شروع میكنند، فقط أمیرالمؤمنین علیه‌السّلام در ذهنشان است، تا وقتی می‌گویند و السلام علیكم و رحمة اللَه و بركاته. وقتی‌كه نماز می‌خوانند، در نماز جماعتشان با یاد أمیرالمؤمنین نماز می‌خوانند و بعد با یاد او تمام می‌كنند.

این نماز با آن نمازی كه یك ربع به آفتاب در صحن أمیرالمؤمنین علی علیه‌السّلام انعقاد پیدا می‌شود، یكی است؟ یك ربع به آفتاب، بیست دقیقه به آفتاب، یكی است؟ آن وقت ما می‌گوییم دنبال أمیرالمؤمنین و دنبال ابقای حوزه هستیم. حوزه را نگه داریم! كدام حوزه؟ كدام حوزه؟ حوزه‌ای كه سردمدارانش این گونه افراد باشند؟ این راه، راه أمیرالمؤمنین است یا راه أمیرالمؤمنین این است كه این نماز را در اول طلوع فجر بخوان، چه به جماعت چه به غیر جماعت؛ گور پدر افراد نیایند به نماز جماعتت. گور پدر افراد كه بخواهند بگویند كه آقا صبر كن و فلان. این حرف‌ها یعنی چه؟! آقا می‌خواهند بعضی‌ها به شما اقتدا كنند، غلط می‌كنند اقتدا كنند. آقا و آقا نداریم، بلند شوید بروید به این آقا اقتدا كنید. نماز اول وقت را شما ترك می‌كنید به خاطر اینكه بهانه بیاورید كه یك عده می‌خواهند به ایشان اقتدا كنند، بی‌خود می‌كنید. یا اینكه صبر كنید كه مردم از توی خانه‌هایشان بخواهند بیرون بیایند، بلكه مردم بخواهند كه بعد از طلوع آفتاب به نماز بپردازند.