خسران زده‌ترین فرد در طریق سیروسلوک

بنابراین در وجوهات شرعیه از اول شخص مالك آن نخواهد شد. از اول یك پنجم او مربوط به امام علیه‌السّلام است.

اگر هم زكات باشد مربوط به فقرا و آن اموری است كه خود امام باید مصارف زكات را طبق آن امور انجام بدهد. لذا از اول مال امام علیه‌السّلام است، مال این نیست. درست مثل اینكه یك شخصی، یك مالی را به عنوان امانت پیش ما بسپارد، مال ما نمی‌شود. حالا ما اگر این را به آن شخص برگردانیم منت دارد؟ بر می‌گردانم به شرط اینكه در فلان مورد خرج كنید، این حرفها را ندارد. وجوهات هم همین است. آن شخص اصلًا مالك نیست و باید به امام بدهد، امام می‌خواهد بسوزاند، بسوزاند، می‌خواهد در چاه بریزد، در چاه بریزد. هر كاری كه دلش می‌خواهد بكند. لذا باید ما طبق آنچه كه خدای متعال به ما دستور می‌دهد، طبق آن عمل كنیم. از خود اظهار سلیقه نكنیم. اینها می‌آیند این اموال را می‌دهند برای این مورد! اینها كه هستند كه می‌آیند می‌دهند؟ به چه حقی چنین حرفی می‌زنند؟ به چه حقی یك چنین دخالتی می‌كنند؟ حق آنها نیست. امانتی است پیش اینها و باید برگردانند، دست آن مرجع را هم ببوسند و خداحافظ و بروند سراغ كارشان، همین. اینجا دیگر ادای وظیفه كردند و ادای حق را در اینجا كردند.

در ادای صدقات باید رعایت عزت و آبروی مؤمن بشود. این‌طور نیست كه انسان بگوید افراد بیایند در منزلش تا اینكه به آنها بپردازد. بعضی‌ها هستند مجالسی تشكیل می‌دهند و هر كسی كه به آن مجالس بیاید به او انفاق می‌كنند، هر كسی نیاید می‌گویند نیامده و انفاق نمی‌كنند. شرط انفاق آمدن در مجلس است؟ اگر حق اوست باید پرداخت بشود. اگر حق او نیست نباید پرداخت شود. حالا اگر بیایی در مجلس ما، ما شما را ببینیم و مجلس روضه ما را گرم كنی، بر جمعیت اضافه كنی! موقع رفتن به شما هم چیزی خواهیم داد یا برای شما خواهیم فرستاد. همه اینها شیطان است آقا! همه اینها باطل است. هیچ فایده ندارد. تمام این مخارج برای شخصیت و حفظ آبروی خود آن شخص خرج می‌شود نه برای رفع گرفتاری‌های افراد دیگر. تمام اینها برای بزرگ‌منشی است. در مجلس ما بیایی تا ما هم به شما عنایتی بكنیم! شما غلط می‌كنید. این حرف‌ها نیست.