آفت سلوک‌زدگی و آثار و تبعات آن

ولی می‌بینیم در این فكر چی می‌گذرد؟ كسی روی دست ما نیاید. این عمل را در روز قیامت می‌گذارند در كفه ترازو، پنجاه سال برای فرهنگ شیعه زحمت كشیدیم! روی كفه ترازو، اصلًا یك میل هم نمی‌رود پایین، هیچ نمی‌رود پایین! مثال می‌زنم، حالا شاید هم در این بین یكی قصدش عوض بشود، تغییری پیدا بكند. فقط منظور این است كه بدانیم چقدر مسئله مهم است. بدانیم كه مسئله شوخی نیست و سرسری نیست و كلاه هم سر كسی نمی‌رود. عمل انسان را در روز قیامت می‌آورند.

یادم هست ماه رمضان بود، مرحوم آقا رضوان اللَه علیه راجع به روایتی از پیغمبر اكرم صلی‌اللَه‌علیه‌وآله راجع به امیرالمؤمنین علیه السّلام كه علی قسیم النار و الجنة¹ داشتند صحبت می‌كردند و این فقره كه در زیارت امیرالمؤمنین علیه السّلام است السلام علیك یا میزانَ الاعمال‌² كه امیرالمؤمنین علیه السّلام میزان اعمال است. محك است برای اعمال. چطور می‌شود محك باشد؟ چطور می‌شود امیرالمؤمنین محك باشد؟

یعنی همین شكل و شمایل و جسم و هیكل امیرالمؤمنین علیه السّلام را می‌آورند و ما را در كنار قرار می‌دهند؟ ها؟ اینكه معنا ندارد. نه! امیرالمؤمنین علیه السّلام در این دنیا چند سال زندگی كرد؟ ظاهراً شصت و سه سال زندگی كرد. نماز خواند، روزه گرفت، حج كرد، جهاد كرد، انفاق كرد، تبرّعات كرد، صدقات داشت، تبلیغ كرد، حكومت كرد، چهار سال و نیم حكومت كرد. آن كارهایی كه ما در این دنیا باید كنیم، همه را امیرالمؤمنین علیه السّلام كرد و دیگران هم كردند. حكومت به امام حسن علیه السّلام نرسید، البته یك مدت كوتاهی حكومت كردند. امام حسین علیه السّلام كه اصلا به حكومت نرسید. برای امام سجاد علیه‌السّلام كه اصلًا این مسائل مطرح نبود و ائمه دیگر. ولی امیرالمؤمنین علیه السّلام اتفاقاً همه این كارهایی كه ما در این دنیا می‌كنیم او هم انجام داد. از عبادات، شئون و اشتغالات و كارهایی كه این دنیا باید انجام بشود؛ صدقات، تبرعات، تبلیغات، سخنان، خطبه‌ها، مجالس، محافل، ارتباطات، معاشرت‌ها، همه این كارها را آمد انجام داد. با دوست چه برخورد كنیم، با دشمن چطور برخورد كنیم، با قوم‌وخویش، صله رحم، قطع رحم. این كارها را انجام داد.