آفت سلوک‌زدگی و آثار و تبعات آن

در روز قیامت عمل امیرالمؤمنین علیه السّلام را می‌آورند روی یك كفه. عمل ما را هم می‌گذارند روی یك كفه. یك وقت این عمل ما یك مقدار این كفه را تكان می‌دهد، می‌سنجند، یك درصد با عمل علی نزدیك است. یك وقت می‌شود دو درصد؛ یعنی آن خلوص و اخلاص و صفا و نورانیت و بهجت و ربط محض و بدون لحاظ تعلّقات مادی و شخصیتی و نفسانی كه در فعل امیرالمؤمنین، نه تنها به نحو كمال و صددرصد است، بلكه‌بالاتر از این است. حق را با فعل امیرالمؤمنین علیه السّلام دیگر باید اینجا سنجید. این هست قضیه. امیرالمؤمنین علیه السّلام كجا فعلش صددرصد مطابق با حق است، اصلًا حق همانی است كه امیرالمؤمنین انجام می‌دهد. ما باید فعلمان را با حق منطبق كنیم. ما باید ببینیم چقدر می‌توانیم خودمان را نزدیك كنیم و از این تعلقات بیاییم بیرون، از این شخصیت‌ها بیاییم بیرون، از این هواهای نفسانی بیرون بیاییم. ولی امیرالمؤمنین علیه‌السّلام مسئله‌اش این‌طور نیست و ائمه علیهم السّلام حساب دیگری دارند.

این عمل را می‌گذارند در یك كفه ترازو و عمل ما را هم می‌آورند می‌گذارند. این می‌شود میزان اعمال. پس محك برای اعمال ما می‌شود فعل امیرالمؤمنین علیه السّلام. اولیای خدا فعلشان می‌آید نزدیك می‌شود. آنهایی كه به مقام توحید رسیدند دیگر فعل آنها برابر می‌شود. چرا؟ چون فعل آنها می‌شود فعل امیرالمؤمنین علیه السّلام. نَفَس آنها دیگر می‌شود نفس امیرالمؤمنین علیه السّلام. پلك زدن آنها می‌شود پلك زدن امیرالمؤمنین علیه السّلام، خواب آنها می‌شود خواب امیرالمؤمنین علیه السّلام. همان مجرای ولایت و مشیت و نور و ابتهاجی كه از رحمت واسعه پروردگار در نفس امیرالمؤمنین هست، همان می‌آید در وجود اولیاء، همه را می‌گیرد. پس فعل آنها می‌شود فعل او. عمل آنها می‌شود عمل او، نیت آنها می‌شود نیت او، فكر آنها می‌شود فكر او. اینها حسابشان جداست. بقیه افراد كه در مقام مجاهده زحمت می‌كشند، كوشش می‌كنند، ما كه این‌طور نیستیم، رودربایستی هم نداریم، ان‌شاءاللَه امیدواریم كه همه ما مشمول دستگیری و عنایت امیرالمؤمنین علیه السّلام قرار بگیریم.