ضرورت پرهیز از إبطال عمر، و بیان برخی از مصادیق آن

در همان زمان سابق بعضی از افراد بودند، بعضی از سازمان‌ها، بعضی از انجمن‌ها كه اینها به خاطر بعضی از مبارزه‌هایی كه می‌كردند تصور آنها بر این بود كه عمل آنها عیناً همان چیزی است كه مورد نظر امام علیه‌السّلام است و بقیه افراد اصلًا كاری انجام نمی‌دهند! یعنی اصلًا تصور اینها این بود. خیلی هم به ما اصرار می‌كردند و فشار وارد می‌آوردند كه ما هم وارد آن سازمان‌ها و آن انجمن‌ها بشویم. من حتی یك روز از مسئول آنها خودم شنیدم كه می‌گفت آن شخصی كه وارد اینجا نشود برای امام زمان علیه السّلام كاری نكرده است. درحالی‌كه تمام هم و غم و بیا و برو و فراز و نشیب و زحمت و مجالس و كنفرانس و سمینارها و این طرف و آن طرف‌ها و چاپ مقالات و كتاب‌هایی كه در آنجا می‌شد فقط برای یك مسئله ضد بهائیت بود. این چیزی نیست؛ ضد بهائیت یك درصد كار ما را هم تشكیل نمی‌دهد. دو نفر، یك نفر هم بردارند چندتا كتاب آن را بخوانند می‌فهمند چه خبر است دیگر، چه چرت و پرت‌هایی دارد دیگر، آخر كار مگر چیست؟ ولی چون این قضیه منتسب به امام زمان علیه السّلام می‌شود و از راه حذف امام زمان علیه السّلام جلو آمده تصور بر این است كانَّ كل عالم وجود همه كارهایشان را كنار گذاشتند، همه ملائكه فقط نظر كردند به آن كسی كه در این مسیر به خصوص، كه یك صدم كار ما هم نیست، فقط به این پرداخته‌اند. كسی كه وارد اینجا بشود دنبال امام زمان است كسی كه وارد نشود، نه كاری با امام زمان ندارد! كسی كه در این مسیر بیاید این در راه ولایت قدم برداشته، حالا كسی كه نیاید نه!

این همان آفت است. بله، مقابله كردن و مبارزه كردن بر علیه ادیان فاسده و انحرافی، خودش یك عمل نیكو و پسندیده است اما نه اینكه دیگر همه قضیه همین باشد. نه اینكه دیگران كاری انجام نمی‌دهند و فقط ما داریم اینجا كار انجام می‌دهیم، نه اینكه افراد دیگر كه دارند بسیار بسیار بالاتر و مهم‌تر و كارهای عالی‌تر و زحمات بیشتر دارند متحمل می‌شوند همه آنها ... هَباءً مَنْثُوراً الفرقان، ٢٣ است و فقط این افرادی كه می‌روند دو نفر این طرف آن طرف چه می‌كنند فقط تمام این مسئله برای اینهاست. اینها گل سر سبد عالم وجود هستند و بقیه همه بیكار و علاف و هیچ نتیجه‌ای بر كارشان مترتب نمی‌شود! نه، این قضیه به این كیفیت نیست.