ضرورت پرهیز از إبطال عمر، و بیان برخی از مصادیق آن

اینجا ما به این نتیجه می‌رسیم كه نفس از هر موقعیتی و از هر وضعیتی برای مطرح كردن خودش جدای از آن مسیری كه می‌رود استفاده می‌كند. در هر موقعیتی كه قرار بگیرد آن موقعیت را برای خود بت قرار می‌دهد ولو آن موقعیت خدا باشد، ولو آن موقعیت امام باشد، ولو آن موقعیت مكتب اهل بیت باشد، ولو آن موقعیت راه تبلیغ مكتب اهل بیت باشد. انسان خوب می‌تواند خودش را محك بزند، خوب می‌تواند خودش را بسنجد، خوب می‌تواند خودش را آزمایش كند كه در نیتی كه دارد و راهی كه دارد طی می‌كند آیا در راه محصور و در حصار قرار گرفته نفس است یا اینكه نه آزاد است، آزاد است. امروز بگویند بیا این كار را انجام بده می‌آید انجام می‌دهد، فردا بگویند بیا برو آن كار را انجام بده. می‌رود آن كار را انجام می‌دهد.

نقل می‌كنند راجع به مرحوم مقدس اردبیلی ایشان مرجع تقلید بود و مرد با سوادی بود، مرد ملایی بود و بسیار با تقوا بود و از جمله افرادی بود كه در ارتباطش با ائمه و به خصوص امام زمان علیه السّلام حكایاتی نقل شده و كسی در این قضیه شك ندارد یك روز آمدند حرم مطهر احتیاج به تعمیر داشت، قرار بود یك راهی را باز كنند و مشكلی پیش آمده بود و نمی‌شد. آمدند پیش مرحوم مقدس اردبیلی و گفتند كه آقا این راه را باید باز كنیم تا اینكه این حرم را یك قدری بتوانیم توسعه بدهیم و به این كیفیت نمی‌شود، شما چه دستور می‌دهید؟ یك مرتبه همین‌طوری مقدس اردبیلی از درون خانه‌اش درآمد با یك پیراهن و یك شلوار گفت: بیل و كلنگ را بدهید به من. راه افتاد و بقیه هم دنبالش، دیگر نه عمامه سرش گذاشت، نه قبا، نه عبا بپوشد، با اینكه دیگر نمی‌شود كلنگ زد، همین‌طوری درآمد. بقیه افراد كه دیدند مقدس اردبیلی با پیراهن و شلوار درآمده آنها هم آمدند و زدند و خراب كردند و قضیه را تمامش كردند و رفت پی كارش.