ضرورت پرهیز از إبطال عمر، و بیان برخی از مصادیق آن

چقدر ما در این مجالس شركت می‌كنیم، چقدر با افراد مختلفی كه آلوده هستند به اعتباریات و آلوده هستند به نفسانیات برخورد می‌كنیم، صحبت می‌كنیم، دل می‌دهیم. تمام اینها هی عمل و عكس العمل‌هایی است كه می‌آید و بعد هم می‌گوییم ما سالك هستیم دیگر، پرونده‌مان را هم امضا كردند و مهر زدند كسی نمی‌تواند، جبرائیل هم نمی‌تواند پاكش كند.

رسول خدا صلی اللَه علیه و آله و سلم فرمود: آن مجلسی كه در او ذكر خدا نباشد در روز قیامت وبال بر گردن صاحبان آن مجلس خواهد بود. نه اینكه ذكر خدا نباشد یعنی در آن دعای جوشن خوانده نشود، نه! به دنیا بگذرد، به حرف‌های چرت و پرت بگذرد، به غیبت بگذرد، به مسائل خلاف بگذرد اینها همه چیست؟ یدع ایامه باطلا است دیگر؛ بطالت یعنی همین. می‌خواهید گوش بدهید می‌خواهید ندهید. هیچ تفاوتی ندارد، این‌قدر از این مجالس بروی. خدا می‌گوید بسیار خُب ما راه را قرار می‌دهیم هم برای شما قرار می‌دهیم، هم برای افراد دیگر، هر دوتا را قرار می‌دهیم. منتها آن طرف كه رفتیم دیگر آن افرادی كه در آن مجلس هستند دستی از ما نمی‌توانند بگیرند. آن وقت خودمان تنهاییم، آن‌موقع تنهاییم.

وقتی چند نفر با هم هستند یك‌دفعه وارد یك منطقه اپیدمی بشوند، عفونی بشوند جزام و وبا و .. هیچ شنیدید كه با هم دیگر بگویند با همدیگر راه بریم. هر كسی می‌گذارد فرار می‌كند سوار ماشین می‌شود، این از این طرف كه یك استنشاق هم نكند، شیشه‌ها را هم می‌كشد بالا، یكی از این طرف یكی از آن طرف، هی آقا ما تا حالا با هم بودیم، بابا بگذار فرار كن! اینجا دیگر با هم بودیم ندارد. روز قیامت هم همین‌طور است آقا! هر كسی می‌گذارد فرار می‌كند، بدتر از این موقع. هزار بار روز قیامت از این مثالی كه من زدم بدتر است. حالا حداقل بیاییم به فكر خودمان باشیم، كسی در روز قیامت به فكر ما نیست. اگر كسی به فكر ما است امام زمانمان است، نه كس دیگر فقط یك نفر است.