ضرورت پرهیز از إبطال عمر، و بیان برخی از مصادیق آن

لذا باید بیشتر دقت كرد و به هر مقدار كه انسان دقت كند و به هر مقدار كه مراقبت كند نصیب او بیشتر خواهد شد. از زیاد غذا خوردن بپرهیزیم، غذاهای چرب و نرم و مختلف و اینها چندان مطلوب نیست. غذا باید مفید و مقوی باشد. غذاهای سرخ كردنی و اقسام چربی‌ها و ادویه‌جات اینها همه برای بدن ضرر دارد و تأثیری در روح هم می‌گذارد. خون به هر مقداری كه جنبه قلیایی او قوی‌تر باشد تأثیرش بهتر است تا جنبه اسیدی. باید رقیق باشد. خوردن میوه‌جات، خوردن سبزی‌جات، خوردن غذاهای مقوی و كم حجم باعث می‌شود كه نفس نسبت به هضم غذا كمتر به بدن بپردازد و در نتیجه بیشتر از بالا بگیرد. اگر انسان معده خود را پر كند نفس به معده می‌پردازد، برای تدبیر بدن قوای خود را صرف بدن می‌كند، از آنجا كم می‌ماند. امتحان كنید، امتحان كنید، یك شب غذای سیر بخورید و یك شب غذای آماده و مقوی. در شب نباید غذا سنگین باشد، در روز نباید غذا سنگین باشد. به خصوص شب غذا را یك قدری سبك‌تر بخوریم، در سحر غذا به نحوی باشد كه بتواند انسان را كشش بدهد و نباید سنگین باشد.

از افطاری‌هایی كه بیجا و برای چشم و هم چشمی هست باید پرهیز كنیم. دلیلی ندارد كه هی افطاری افطاری از این طرف از آن طرف، نه! خیلی از اینها بیش از آنكه جنبه الهی داشته باشد مسائل دیگر در اینها مطرح است. در افطاری‌ها خیلی افراط نكنید، جهات الهی را ترجیح بدهیم. این طرف و آن طرف زیاد نرویم. به خصوص دهه آخر ماه رمضان را خیلی محترم بشماریم. در روایت داریم وقتی‌كه دهه آخر ماه رمضان می‌شد دیگر رسول خدا صلی اللَه علیه و آله و سلم فراش خود را جمع می‌كردند؛ یعنی دهه آخر تا صبح بیدار بودند. دیگر مرحوم قاضی را كسی نمی‌دیدند. تبدل حال اولیای خدا در دهه آخر ماه رمضان نسبت به ایام دیگر كاملًا مشهود بود كه حساب دیگری روی این دهه آخر بار می‌كردند. مراقبتشان بیشتر بود و حفظشان بیشتر بود. خدا حاج هادی ابهری را رحمت كند می‌گوید: به هر مقدار كه پول بیاوری به همان مقدار آش می‌بری.