نحوۀ حفظ و تداوم بخشیدن به حالات معنوی

این هدیه الهی پذیرایی می‌خواهد این حالی كه برای سالك پیدا می‌شود این حال پذیرایی می‌خواهد انسان باید نگه دارد. چطوری پذیرایی كند؟ باید آنچه را كه موجب بقاء اوست انجام بدهد و آنچه را كه مانع است و ممكن است به عنوان سد و به عنوان مانع در بقا انجام بگیرد آنها را ترك بكند و رها كند این را می‌گویند پذیرایی. پس حالاتی كه برای انسان پیدا می‌شود این حالات چیست؟ اینها حالاتی است كه حكم میهمان را دارد و اگر انسان در نگهداری او بكوشد این هست. بزرگان می‌فرمودند وقتی‌كه برای افراد حالی پیدا می‌شود نگذارد از دست برود نگه دار آن را، این نگه داشتن خیلی مشكل است. انسان چطور حال خودش را نگه دارد؟ از یك طرف می‌توانیم بگوییم كه آسان است، تكلیف شاقی نیست به شرطی كه مواظب باشیم و خود را گول نزنیم و در خلوت خود وقتی‌كه كارهای خود را به استنطاق می‌كشانیم در آنجا سر به زیر نیندازیم و رد نشویم. این موجب می‌شود كه حال برای انسان بماند.

از رسول خدا صلّی اللَه علیه و آله و سلّم روایتی است كه می‌فرمایند: لَولَا أَنَّ الشَّیاطِینَ یحُومُونَ حَولَ قُلُوبِ بَنِی ءَادَمَ لَرَأَوا مَلَكُوتَ السَّماوَاتِ وَ الأرض‌¹ اگر شیاطین نمی‌آمدند و دور قلب بنی‌آدم نمی‌چرخیدند گردش نمی‌كردند. چرخیدن یعنی همین، هی فكر و خیال كردن، هی انسان در مسائلی كه به او ارتباطی ندارد فكر كردن، هی انسان در كارهای دیگران سرك كشیدن، انسان در مطالبی كه تعلقی به او ندارد خود را وارد كند و دائماً در فكر و خیال، آن چه كرد؟ این چه كرد؟ كار آن درست بود كار من خوب بود كار او غلط بود كار من بهتر بود. به آنچه را كه هیچ ربطی به او ندارد و هیچ گونه تعلقی به او ندارد هی فكر و خیال خود را در این مسائل بكار بگیرد و بعد باعث گناه بشود، باعث غیبت بشود، باعث تهمت بشود، به گناه كشیده بشود یا حداقل ملكوت خود را فاسد كند و مثال خود را از بین ببرد و برزخ خود را از بین ببرد با این تفكرات و با این تخیلات، اگر این‌طور نبود لَرَأَوا مَلَكُوتَ السَّماوَاتِ وَ الأرض اینها ملكوت آسمان و زمین را می‌دیدند. همان ملكوت آسمان و زمینی كه حضرت ابراهیم تقاضا كرد خدایا به من نشان بده،² آن را می‌دیدند.