اهمیت سلوک عقلانی و لزوم تصحیح فکر و اندیشه

یك دیدن فردی كه رویته عالم یذكركم الجنه عباده‌¹ دیدن عالمی‌كه شما را به یاد بهشت بیندازد نه اونی‌كه فقط از این طرف و آن طرف و دنیا و زدوبست و دسته‌بندی‌ها و این امور لاطائلات كه همه‌جا هست! نه، عالم یذكركم الجنه این عبادت است عبادت یعنی چه؟ عبادت یعنی انسان عملی را انجام بدهد كه با آن عمل، مقام عبودیت و روحانیت و تقربش به پروردگار نزدیك بشود و از تخیلات و اوهام یك قدری بیاید بیرون، این می‌شود عبادت.

نمازی كه انسان را این حال ببخشد عبادت است، نمازی كه فقط الّا كلنگ باشد عبادت نیست. روزه‌ای كه انسان بگیرد آن روزه انسان را متوجه كند به تجرد بیاورد گرسنگی باعث بشود ذهن انسان یك قدری از مادیات و اعتبارات بیرون بیاید آن روزه می‌شود عبادت. اما اگر انسان سحر آن‌قدر بخورد كه فقط تا عصر آن معده بدبخت و بیچاره فقط مجبور است اسید ترشح كند تا اینها را هضم كند این روزه عبادت نیست. روزه‌ای كه انسان بگیرد به هوای صرف روزه‌گرفتن ... اینكه در جلسه قبل خدمتتان عرض كردم باید به آن توجه كرد كه چطور ما كاری كنیم كه آن حالاتی كه در ماه رمضان برای خود كسب كردیم با خارج شدن از ماه رمضان از ما خارج نشود، بماند، خودش را نگه دارد. در ماه رمضان غذا كم خوردیم صحبت كم كردیم ارتباط كم داشتیم هر حرفی را نزدیم هرجایی نرفتیم ملاحظه كردیم.

خود ماه رمضان یك ایجاد حساسیت در انسان می‌كند حتی در افراد عادی، چطور اینكه حالت احرام زبان انسان را از هر صحبتی باز می‌دارد و فِعال انسان را نسبت به هر كاری محدود می‌كند. وقتی انسان احرام داشته باشد یك حالت نگرانی دارد دیگر، منتها حالا در حال احرام می‌گویند حرام است این بیچاره از ترس كفاره دادن و از ترس گوسفند كشتن و پول از جیب خرج كردن، دهانش را می‌بندد. اما در ماه رمضان همان حال احرام را دارد منتها دیگر اگر فحش دادی كفاره ندارد همان است تفاوت نمی‌كند. ماه رمضان ماه احرام است ماه ضیافت الهی است و ضیافت را باید با مقدمه رفت، باید با استعداد و آمادگی رفت. حالا اگر فرض كنید كه در ماه رمضان می‌گفتند كه اگر كسی غیبت كرد باید یك گوسفند بدهد همه عین احرام دهانشان را می‌بستند سلام هم به هم نمی‌كردند حتی تا غیبت پیش نیاید. این می‌شود احساسات!