مرتب سازی:
اهمیت سلوک عقلانی و لزوم تصحیح فکر و اندیشه
2أعوذباللَه من الشيطان الرجيم
بسم اللَه الرحمن الرحيم
وصلّى اللَه على سيّدنا و نبيّنا أبى القاسم محمّد
وعلى آله الطّيّبين الطّاهرين و اللعنة على أعدائهم أجمعين
امام صادق علیهالسّلام در حدیث شریف «عنوان بصری» میفرمایند: «وَ لَا یدَعُ أَیامَهُ بَاطِلا؛ سالك راه خدا نباید روزگارش را به بطالت بگذراند.»
راجع به مفاد این فقره شریفه خدمت رفقا مطالبی عرض شد ظاهرا صحبت به اینجا رسید تا آنجایی كه حافظه من اجازه میدهد كه انسان در قبال عمر و وقتی كه خدا به او داده است باید برای خود مابازایی تحصیل كند و هر چیزی جز آنچه كه مورد رضای پروردگار است نمیتواند مابازای این وقت و این عمر برای انسان باشد.
همانطوری كه بزرگان روی این مطلب تأكید دارند این مسئله به میزان فهم و نیاز انسان بر اساس فهم برمیگردد در جلسات قبل خدمت رفقا عرض شد كسی كه فهم ندارد نیاز هم ندارد. وقتی ما نیاز به غذا پیدا میكنیم كه متوجه گرسنگی و ضعف در وجود خود بشویم حالا اگر فرض كنید كه انسان با مصرف داروهایی یا با قرارگرفتن در بعضی از موقعیتهایی یا موقعیت مسرّتآمیز یا تألم و مصیبت اتفاق میافتد انسان اصلا گرسنگی را فراموش میكند، احتیاجات بدن را فراموش میكند. برای افرادی كه مصیبتی پیدا میشود یك مرتبه میبینید بیست و چهار ساعت هیچ چیزی نخوردهاند و همینطور ضعیف میشوند بدون اینكه احساس گرسنگی بكنند؛ چون آن ترشحاتی كه موجب میشود معده به تحرك در بیاید از مغز، آن ترشحات قطع میشود. بنابراین معده دیگر احساس گرسنگی نمیكند. و عكسش هم هست، یا به واسطه مصرف داروهایی اشتهای انسان از بین میرود و همینطور انسان ضعیف میشود بدون اینكه متوجه بشود كه این ضعف از كجاست و یك مرتبه این ضعف كار خودش را نسبت به انسان میكند.
كسی كه نسبت به یك موضوعی شعور و علم ندارد طبعاً احساس نیاز هم نمیكند، افرادی كه در این دنیا هركدام به راه خود هستند و به هیچوجه متوجه مسائل آخرت و رشد و تكامل خود نیستند به این درد مبتلا هستند؛ به درد بی دردی و جهالت.