انحراف بعد از پیامبر اکرم به‌واسطۀ عدم ادراک عقلانی حقیقت آن حضرت

حالا انسان چكار می‌كند؟ انسان بلند می‌شود می‌رود هرجا كه می‌بیند طمطراقش بیشتر است، چراغانیش بیشتر است، پرچم بیشتر زده شده، واعظی كه در آنجاست خطیبی است كه خیلی مسلسل‌وار و پشت سر هم و مطالب را شمرده شمرده و بلیغ می‌گوید، بلند می‌شود می‌رود اینجا. اما اگر برود یك جا ببیند یك تكیه‌ای است در همین ایام عاشورا ندیدید توی خیابان‌ها تكیه درست می‌كنند ببیند تكیه كوچكی است محقری است یك چند نفر نشسته‌اند، یكی دارد صحبت می‌كند اصلًا نگاهش هم نمی‌كند. وقتی ایام عاشورا آدم می‌آید برای نگاه كردن و مشاركت با عزاداری هر گروه و هیئت و دسته‌ای كه از همه طولانی‌تر است و پرچم‌های بسیار دارد و با ابّهت و جلال به خصوص و با زدن ساز و نی و طبل و از این حرفها كه همه اینها حرام در حرام در حرام است و متأسفانه بین ما ایرانیان نصب شده، همین علامتی كه جلوی دسته‌ها حركت می‌دهند این علامت، علامت صلیب است آقا جان! صلیب نصارا را ما آوردیم گذاشتیم در دسته‌جات سیدالشّهدا بدون اینكه اصلًا خودمان متوجه بشویم و ببینیم كه چكار داریم می‌كنیم؟ این برای آنجا بوده، برای رم و فرانسه بوده آنجا در جلوی دسته‌جاتشان كه حركت می‌كردند برای جنگ، جلوی لشگر، یك همچنین علامتی را حركت می‌دادند كه همین كروات فعلی همان صلیب است منتها آن را قبلا به كمر می‌بستند حالا آن را به گردن آویزان می‌كنند. لذا كروات حرام است به خاطر صلیب بودنش است كه حرام است. والّا یك تیكه پارچه كه حلال و حرام ندارد. این را در جلوی لشگر حركت می‌دادند حالا ما همان را آوردیم جلوی دسته سینه‌زنی امام حسین داریم حركت می‌دهیم! تمام اینها حرام است. زدن ساز و نی و طبل و تمام اینها حرام است، موسیقی حرام است. بلند كردن صدا به نحوی كه موجب اذیت و آزار همسایگان بشود حرام است. ما به خاطر یك امر مستحب، هزار تا امر حرام را پشت سر می‌گذاریم و یكی پس از دیگری انجام می‌دهیم.