پرهیز از گذراندن عمر به بطالت در سه مرتبه از مراتب وجود

پس بنابراین، اینكه ما در یك مرتبه باشیم مرتبه ظاهر، دلیل نیست بر اینكه باطن هم در آن مسئله طهارت خودش و در مسئله عصمت و قداست خودش به آن مرتبه كمال رسیده باشد، باید مسئله را به آنجا رساند. اصحاب سیدالشهداء علیه السّلام چرا نمونه شدند؟ هیچ فكرش را تابحال ما كردیم؟ چرا امیرالمؤمنین فرمودند: مانند اینها نیامده و نخواهد آمد. نخواهد آمد، نه اینكه از اولیاء نخواهد آمد آن بحث اولیاء كه جداست، نه! در قضایایی كه بعداً در تاریخ اتفّاق می‌افتد در گروههایی كه بعداً می‌آیند در واقعه‌هایی كه بعداً اتفّاق می‌افتد.

همین زید بن علی در كوفه قیام كرد دیگر، یحیی بن زید هم در گرگان قیام كرد، بنی‌الحسن محمد و ابراهیم فرزندان عبداللَه محض اینها هم در مدینه قیام كردند دیگر. زیدالنّار برادر امام رضا علیه السّلام فرزند موسی بن جعفر كه اسمش را زیدالنّار گذاشتند این هم قیام كرد بر علیه بنی عباس، ریخت تو بصره همه افراد را كشت از بنی عباس، زن و بچّه مردم را هم همه را كشت! این هم یك قیام! اینها هم همه قیام كردند كه مأمون می‌خواست او را اعدام كند. در قبال امام رضا علیه السّلام آن را آورد و بخاطر امام رضا، منّت بر امام رضا گذاشت و از خون او گذشت. اینها همه قیام كردند! چرا امیرالمؤمنین و ائمّه دیگر می‌فرمایند: مانند قضیه كربلا نبوده؟ این علتش چیست؟ علتش همین است، این‌هایی كه در كربلا آمدند به چه فكر می‌كردند؟ واقعاً به چی فكر می‌كردند؟ یعنی در مخیله اینها چه بوده؟ یك دو سه دقیقه‌ای مطلب را من یك خورده باز كنم.

یك وقتی انسان هدفش هدف الهی است می‌خواهد بیاید دفع كفاركند، احقاق حقّ مظلوم كند. می‌بیند یك مظلومی هست الآن به او ظلم می‌شود می‌افتد دنبالش حقش را بگیرد. دادگاه می‌رود محكمه می‌رود ادارات می‌رود این طرف و آن طرف دنبال می‌رود. می‌بیند یك روز گذشت دو روز گذشت به جایی نرسید. امروز از نهارش افتاد شب از رفتن به خانه‌اش افتاد فردا باید برود یك چند روز می‌گذرد می‌گوید: ای بابا عجب غلطی كردیم! نمی‌گوید؟! هدفش الهی است یك چند روز می‌گذرد می‌گوید: إِ خوب شد ولش می‌كردیم، بابا این همه هستند مظلوم واقع می‌شوند حقشان از بین می‌رود خب این هم یكی، من آمدم از زندگی‌ام افتادم.