اصول اساسی راه سیروسلوک

خود بنده هم اگر عمل كردم مشمول این مطلب خواهم شد اگر نكردم مشمول این مطلب نخواهم شد. خدا با بنده هم رودربایستی ندارد و عقد رابطه نخوانده است. در آنجا ضابطه است؛ یعنی اگر خود من هم كوتاهی كردم همان مطالب و قضایایی كه برای سایر افراد پیدا خواهد شد برای زندگی شخصی من هم پیدا خواهد شد. الان وضعیت آن‌طور نیست كه انسان بخواهد همه مطالب را رها كند و ان‌شاءاللَه به عهده امام زمان و ... نه! مطلب این‌طور نیست.

پس بنابراین راهی را كه برای انسان بیان كردند انسان باید طبق آن راه عمل كند. وعده الهی برای رسیدن به مطلوب، وعده، وعده صدق است، چه در اینجا و چه در آنجا. اگر اینجا مطلبی برای انسان فتح و باز نشد انسان نمی‌تواند یأس و ناامیدی برای او پیدا شود. انسان باید به همین كیفیت به راه ادامه بدهد و از خدا هم نباید مطالبه كند، باید دعا كند و مقتضای عبودیت را انسان باید انجام بدهد تا اینكه این پرونده را امضا شده به نهایت برساند و تكلیف خودش را در این دنیا تمام كند، این هم یك مطلب. بنابراین اینكه انسان در اینجا نرسد شاید در راه او نقصان و خللی باشد این مطالب خلاف واقع است و توهم است. مطلب دیگر اینكه انسان در اختیار طریق و انتخاب مسیر آزاد است به هر مقدار كه عمل كرد نتیجه را می‌گیرد و برعكس، این هم مسئله دوم.

مطلب دیگر اینكه آنچه را كه بزرگان فرمودند آنها همه حق است و این همان چیزی است كه انسان می‌تواند روی آن یقین و علم داشته باشد و وعده‌ای را كه بزرگان دادند آن هم حق است. اگر كسی به این مطالب عمل كند می‌رسد. آن مقدار كه انسان عزم و اراده و همت داشته باشد به همان مقدار برای او این مسئله پیش خواهد آمد.

مطلب دیگر اینكه انسان در راه خدا باید بارش را خودش بكشد نه اینكه بارش را روی دوش رفیقش بیندازد، نه اینكه تا وقتی یك قضیه‌ای پیش می‌آید برود سراغ رفقای خودش و این طرف و آن طرف، نه! در این دنیا هم خوشی و ناخوشی است هم گرفتاری است و هم انبساط است و انسان بایستی كه خودش روی پای خود بایستد و احساس استقلال كند و اتّكای او به مبداء ولایت و امام علیه‌السّلام باشد. و دلخوشی‌اش به رفقایش این اشكال ندارد كه انسان به رفقایش دلخوش باشد؛ زیرا در این راه چاره‌ای جز اتخاذ رفیق و صدیق و شریك در این راه نیست و بتواند از صحبت‌های او و ارشادات رفیق خودش در صحبت‌هایی كه با هم می‌كنند، در مجالسی كه با هم هستند بهره‌مند شود و این مطلب، مطلب طبیعی است و اضافه بر این مقدار، نسبت به رفیقش بخواهد مسئله‌ای را تحمیل كند این سزاوار نیست و ممكن است نتیجه عكس عاید شود.