لزوم تسلیم و سرسپردگی کامل به اولیاء الهی

این گریه‌های امیرالمؤمنین برای چه بوده؟ این مناجات‌های امام سجاد برای چه بوده؟ این دعاهایی كه از امام صادق، ائمه ما می‌شنیدیم برای چه بوده؟ آیا اینها همه‌اش ظاهرسازی بوده؟ یعنی واقعا آن گریه‌ها، دیدید این هنرپیشه‌ها در فیلم‌ها چه كار می‌كنند؟ گریه می‌كنند عین مادر بچه مرده، آدم خیال می‌كند الان بچه‌اش را از دست داده، همه‌اش فیلم است حالا چكار می‌كنند من نمی‌دانم چه كار می‌كنند چیزی به چشمشان می‌زنند، یا چكار می‌كنند ها؟ اینها همه‌اش فیلم است، اینها تئاتر است و اینها بازی است. بازی است كه مخاطبین را تحت تأثیر و احساسات قرار بدهند آن موقعیت را طبیعی جلوه بدهند. ولی واقعا امام سجاد كه دست به پرده كعبه می‌گرفت و آن اشعار را می‌خواند و آن‌طور گریه می‌كرد هم فیلم برای ما بازی می‌كرد؟! برای چه كسی نصف شب فیلم بازی می‌كرد؟ برا چه كسی؟ نصف شب كه كسی نبود. یا آن گریه‌های امیرالمؤمنین در نخلستان آیا در مسجد كوفه و بالای منبر بوده جلوی ده هزار نفر جمعیت یا نه فقط خودش بوده و خودش و حتی به آن ملازمش هم می‌گوید از اینجا حركت نكن، نیا كه تو هم صدای مرا نشنوی. اینها برای چه بوده؟ اینها به خاطر این بوده كه آنها این فقر را ادراك كرده بودند. ائمه علیه السّلام نیاز را ادراك كردند مثل ما نبودند، احتیاج را ادراك كرده بودند، هرچه آن نیاز بیشتر باشد آن سوز دل برای رسیدن به آن مقصود بیشتر می‌شود.

وقت گذشت و راستش ما هم رمقمان دیگر به انتها رسید، ان‌شاءاللَه تتمه مطلب برای جلسه بعد.

اللَهم صل علی محمد و آل محمد