تبیین اولین مرتبه از مراتب تقوا

مطلب دوم اینكه این مطلب یك مقداری بالاتر است و دقیق‌تر نسبت به زهد و او این است، انسان وقتی كه در یك حالی قرار می‌گیرد و در یك موقعیتی قرار می‌گیرد نفس او آن حال و آن موقعیت را برای خود می‌پسندد، منظور از رسیدن به لذات دنیا چیست؟ اینكه انسان لذت ببرد، منظور و مقصود از اینكه انسان غذای مناسب بخورد، از غذاهای لذیذ استفاده بكند، آن احساس نفسانی است، احساس شهوت نفسانی است كه در استفاده از غذاهای لذیذ و اینها برای انسان پیدا می‌شود، غیر از اینكه چیزی نیست. اگر انسان فرض كنید كه‌یك غذای گران قیمتی كه بیست هزار تومان قیمتش هست بخورد و از نقطه نظر ذائقه هیچ فرقی با نان و پنیر نكند، خب می‌گوید چرا بروم بیست هزار تومان بدهم، می‌روم دویست تومان می‌دهم، یك سیر پنیر می‌گیرم با یك مقداری نان و سبزی. آنچه كه الآن باعث می‌شود این نوع مسائل مطرح باشد، بخاطر همان احساس شهوانی در اكل است در مأكل و در كیفیت، مسئله این است. یا اینكه آن كسی كه فرض بكنید كه بهترین لباس را می‌پوشد، لباس گران قیمتی كه دویست هزار تومان، سیصد هزار تومان قیمت آن است و می‌آید بیرون، برای چه این كار را انجام می‌دهد؟ بخاطر اینكه مردم ببینند، حالا اگر فرض كنید كه در بیابان است بدون لباس هم راه می‌افتد، كسی نیست كه بیاید ببیند. آن احساس لذتی كه برای این پوشش اینها را خدمتتان عرض می‌كنم تا اینكه به كلام امیرالمؤمنین می‌خواهیم برسیم راجع به این قضیه رفقا متوجه بشوند كه منظور حضرت چیست؟ آن كسی كه با این پوشش از منزل خارج می‌شود برای اینكه این ببیند به به عجب لباس شیكی پوشیده! آن ببیند و بگوید بببین چه تیپی دارد! آن ببیند به به عجب! حالا اگر فرض بكنید كه یكی آمد بیرون در خیابان دید هیچكس نیست می‌گوید: مگر من چه آدم احمقی بودم. فرض كنید كه یك روز تعطیل است، آیا دیدید شده كسی در روز تعطیل كه هیچكس در خیابان نیست و در رفت‌وآمد نیست بلند شود بهترین لباسش را بپوشد؟ بیاید بیرون چه كسی می‌بیند؟ كبوترها بیایند تماشا كنند! گنجشك‌ها بیایند ببینند! نه، پس این لذت می‌شود یك لذت نفسانی. به من نگاه كنید، ببینید من چه لباسی دارم، می‌رود در مجلس به من نگاه كنید ببینید چه سر و وضعی دارم، در خیابان هر كسی را دیدیم زبان حال افراد را بدانیم دیگر در درونش چه خبر است؟ در نفسش، فكرش و قلبش چه می‌گذرد.