تبیین اولین مرتبه از مراتب تقوا

یكی از كارهایی كه بین ما مرسوم است این است كه بعد از نماز رو می‌كنند به همدیگر و مصافحه می‌كنند، این بدعت است! ما در نماز یك همچنین چیزی را نداریم، آنچه كه در نماز است این است كه پس از نماز انسان باید سجده شكر به‌جای بیاورد، مستحب است. و بعد از سجده شكر بلافاصله بدون اینكه حتی یك‌كلمه صحبت بكند، باید تسبیحات حضرت زهرا را انجام داد و تسبیحات حضرت زهرا بعد از نماز در لسان روایات در حكم تتمه نماز ذكر شده است، یعنی مثل اینكه همان حمد و تشهد ادامه پیدا می‌كند و به تسبیحات حضرت زهرا باید برسد، اگر بین نماز و بین تسبیحات كسی چیز دیگری بگوید دیگر آن تسبیحات ثواب خود را ندارد، با همان حال باید بگوید نه اینكه بلند شود یك حرف‌های دیگر بزند وقتی كه تمام شد بعد از پنج دقیقه، ده دقیقه شروع كند به تسبیحات گفتن؛ یعنی خدای متعال خواسته است همان حال نماز و توجه قطع نشود و نباید قطع بشود. چطور اینكه اگر كسی در موقع نماز به سمت راست یا چپ حركت كرد یا صحبت كرد نمازش باطل است، مگر اینكه برای كار ضرورت در حدی كه از قبله منحرف نشود، فرض كنید كه بچه‌ای در خطر است، می‌خواهد دست بزند به یك چیز خطرناكی، ضرری می‌خواهد متوجهش بشود، انسان به اندازه چند قدمی فقط می‌رود و او را مانع می‌شود و بعد ادامه می‌دهد، اما اگر صحبت بكند یا خنده غیر متعارف بكند، یا اینكه رو را از قبله برگرداند موجب بطلان نماز است. چرا موجب بطلان نماز است؟ خدا كه بی‌خود حكم را وضع نمی‌كند. دلیلش این است كه آن حال توجه كه لازمه مواجه انسان است با مقام پروردگار، به واسطه افعال غیر مناسب با نماز منقطع می‌شود، وقتی منقطع شد باید نماز را دوباره بخوانند. همین‌طور راجع به تسبیحات حضرت زهرا سلام‌اللَه‌علیها، حالا بعد از نماز رویشان را می‌كنند به این طرف، آقا قبول باشد، خب قبول باشد چیست! به تو چه مربوط است قبول باشد یا قبول نباشد؟! دست به این می‌دهند قبول باشد، دست به آن می‌دهند آقا قبول باشد، پشتشان را می‌كنند به عقب آن دو تا صف آن دورتر، تو هم بیا جلو، قبول باشد، قبول باشد چیست! ملائكه می‌فهمند این نماز قبول است یا نه، به تو چه ربطی دارد؟!