حقیقت زهد وتقوا و بیان مراتب زهد دروغین

در یك‌جا نباید خرج كند در جایی كه همه توقع دارند آدم را دوره كردند حاج آقا فلان شما آن‌قدر بده حاج آقا فلان شما بده می‌خواهیم یك‌جا بسازیم، حسینیه بسازیم مسجد بسازیم كجا كمك كنیم آنجا در رودربایسی گیر كند پول بدهد آن زهد نیست، هیچ به حسابش هم نمی‌گذارند یك قِران هم به حسابش نمی‌گذارند هیچ فایده هم ندارد آنجا نده. صاف بگوید حاج آقا فلان پول ندارد. به مردم نباید نگاه كند باید ببیند تشخیص چیست. در یك‌جا زیاده در یك‌جا كم نه زیاده روی، زیاده با زیاده روی دو تا است. در یك‌جا صحبت كند در یك‌جا نكند در یك‌جا جمع می‌شوند آقا باید بیایید اینجا صحبت كنید، بفرمائید، افاضه بفرمایید، افاضه بفرمایید، الآن افراد توقع دارند ...، توقع دارند برای خودشان دارند برای عمه‌شان توقع دارند! در یك‌جا اقتضا می‌كند باید بیاید حرف بزند بلند شود بیاید حرفش را بزند. آقا اگر این حرف زده بشود ممكن است این ... بشود، مسئله باید گفته بشود مطلب باید مطرح بشود حرف باید به گوش افراد برسد درست شد.

اگر كسی این عمل را انجام داد در این راستا بود به او می‌گویند شخص زاهد، این می‌شود أوَّلُ دَرَجَةِ التُّقَوی؛ پس تقوا یعنی وقایه، انسان تمام كارهای خودش را بر ملاك عقل انجام بدهد. این افرادی كه آمدند این همه دچار خلاف شدند دچار انحراف شدند اینها چه افرادی بودند؟ اینها افرادی بودند كه در میان مردم به زهد و اعراض معروف بودند، بنده خودم می‌دیدم بعضی از اینها را در مجالس وقتی‌كه میوه بود، خب میوه وقتی‌كه هست و به انسان تعارف می‌كنند انسان یكی بر می‌دارد، اما بعضی از اینها افرادی بودند كه سعی می‌كردند آن كوچك كوچك را بردارند و بگذارند به همه هم نشان می‌دادند كه ما كوچك را برداشتیم ببینید. میوه را تعارف می‌كنند وقتی‌كه میوه را تعارف می‌كنند رعایت ادب این است انسان همان كه جلویش است همان را برمی‌دارد حالا بعضی‌ها نه آنكه چند دور می‌گردند آنكه بهتر است آن را برمی‌دارند آنكه خیلی دیگر یك جور دیگر است، نه آقا هر چه جلوی هركسی تعارف كردند نصیبش همان است كه جلویش است دیگر همان را بردار بگذار جلویت.