حریت و آزادى افراد از قید عبودیت و بندگى ما سوی اللَه

مگر الان افرادی كه می‌بینیم در دنیا به مقام حكومت می‌خواهند برسند چطوری می‌رسند با نماز شب می‌رسند؟! با صدق و صداقت و صفا و نیت می‌رسند؟! این رؤسای جمهور این سلاطین نماینده‌ها اینها همه خلاصه دنیا، با چه می‌رسند؟ با اظهار و تعریف رقبای خود می‌رسند! كه این رفیق ما این رقیب ما اینكه الان نماینده است می‌خواهد رئیس‌جمهور بشود می‌خواهد سلطان بشود حاكم بشود هر گرفتاری برایش می‌خواهد پیش بیاید هان! این اوصافش این است خصوصیاتش این است، این‌قدر صداقت دارد این‌قدر علم دارد، فلان‌جا تحصیل كرده مدیریتش این است تدبیرش این است اخلاقش این است معاشرتش این است با مردم این است می‌روند از رقبایشان می‌گویند؟! یا می‌آیند نه، آنچه را كه خود ندارند او را برای مردم می‌گویند و هزار تا تهمت هم به او می‌زنند با این كیفیت الآن دنیا دارد اداره پیدا می‌كند. با این وضع دنیا الآن دارد می‌گردد. پس چی! همه اینها نماز شب خوانند و سلمان فارسی‌اند! همه اینها در بالاترین مرتبه از مراتب و قله تقوا و ایمان و اینها رسیدند! به این كیفیت است؟! مشخص است چیزی كه عیان است چه حاجت به بیان است!

می‌خواهی خلیفه بشوی، معاویه می‌آید می‌گوید آقاجان بنده می‌خواهم خلیفه بشوم، می‌خواهم سلطان بشوم رقیب نمی‌خواهم ببینم می‌خواهم بجنگم، بسیار خب، بیا این كار را بكن ما نمی‌گوئیم كار درستی است، ولی دیگر چرا داری تهمت می‌زنی؟ چرا دیگر به علی تهمت می‌زنی؟ چرا مردم را با تهمت به علی از شام بیرون می‌آوری؟ چرا پیراهن عثمان را می‌بری در بالای منبر به مردم نشان می‌دهی؟ این خون را ببینید در پیراهن عثمان، این را علی ریخت با همین شمشیر علی، چرا این دروغ‌ها را می‌روی می‌گویی؟ بعد هم چند نفر از مدینه می‌آوری پول می‌دهی، پنجاه هزار درهم صد هزار درهم به آنها می‌دهی: ایها النّاس خودمان با چشممان دیدیم كه شمشیر علی بالا رفت و بر فرق این خلیفه بیچاره مظلوم فرود آمد. مردم هم چه می‌گویند؟ مردم كه علم غیب ندارند، مردم كه بینش ندارند، مردم كه فهم ندارند. می‌گویند راست می‌گوید.