حریت و آزادى افراد از قید عبودیت و بندگى ما سوی اللَه

ما امروز به دنبال مطلب دیگری بودیم صحبت به اینجا كشیده شد. ایام، ایامی است كه ایام مخصوص است اوقات اوقات مخصوص است. ماه ذی‌القعده كه بسیار ماه شریفی است و بزرگان روی این ماه نظر داشتند و این ماه نه تنها به امّت پیغمبر بلكه بر امم گذشته هم دارای امتیاز بود. از زمان سابق از زمان حضرت‌موسی بلكه از زمان حضرت نوح و قبل نسبت به ماه ذی‌القعده و به خصوص آن دهه ذی‌الحجه خدای متعال یك عنایت خاصی داشته و لذا راجع به حضرت موسی هم كه داریم در میعادش در كوه طور با خدای متعال‌ واعَدْنا مُوسى‌ ثَلاثِينَ لَيْلَةً وَ أَتْمَمْناها بِعَشْرٍ داریم كه‌ فَتَمَّ مِيقاتُ رَبِّهِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً الأعراف، ١٤٢ اوّل با حضرت موسی سی روز وعده كردیم ولی بعد دیدیم نه، سی روز حالش را هنوز جا نیاورده، آن‌قدر مسئله برایش [روشن‌] نشده یك ده روز هم چاشنی كردیم ولی ده روزی كه با آن سی روز می‌ارزید آن ده روز ذی‌الحجه‌ أَتْمَمْناها بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيقاتُ رَبِّهِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً چهل روز تمام شد. تا اینكه حضرت موسی به آن مقام فعلیت در آن اربعین رسید. و خیلی چیزها در آن چهل شب حضرت موسی گیرش آمد و بیشتر در آن دهه ذی‌الحجه بوده است.

لذا بزرگان از آن زمانی كه من به یاد دارم نسبت به مسئله مراقبت در ماه ذی‌القعده و دهه ذی‌الحجه خیلی نظر داشتند. راجع به روزه در ماه ذی‌القعده و تمام ده روز ذی‌الحجه البته به استثنای روز عید قربان كه روزه حرام است نظر داشتند. آن روز را برای خیلی نظر داشتند در این ماه زیارت مخصوص امام رضا علیه السلام است در بیست و سوم كه من بارها شنیدم از مرحوم آقا رضوان اللَه علیه كه زیارت مخصوص امام رضا را ترك نكنید و بركاتی در این مسئله هست كه فقط اولیای خدا می‌دانند و آنها بیشتر اطلاع دارند. برای كسی كه میسّر هست طبعاً این فیض را از دست ندهند.