حریت و آزادى افراد از قید عبودیت و بندگى ما سوی اللَه

نسبت به دهه ماه ذی‌الحجه دستوراتی كه داشتند یكی روزه بود و یكی هم مراقبه بسیار زیاد بود و ادعیه ماه ذی‌الحجه بود. دعای سیدالشهداء در روز عرفه بود كه به هیچ‌وجه ترك نشود. و همین‌طور زیارت سیدالشهداء در شب عرفه و حتّی در شب عرفه كه بسیار بسیار شب مهمی است. مسئله عجیبی است كه در روایات داریم كه خداوند متعال در شب عرفه قبل از اینكه به حجاج نظر بیندازد اوّل به زوّار سیدالشهداء نظر می‌اندازد حالا كسانی كه می‌توانند در آنجا تشرف پیدا كنند كه آنكه توفیق دیگری است و الا انسان از هرجا هم باشد وقتی توسل به آن حضرت پیدا كند در آن حرم واقع می‌شود در آن حرم سیدالشهداء مانند آنكه در هم آنجا هست. مهم این است كه انسان خود را به آن كانون متّصل كند این همه خداوند واقعاً برای ما نعمت قرار داده، واقعاً این همه نعمت قرار داده این همه مناسبت قرار داده این همه دستاویز قرار داده، این همه بهانه قرار داده و ما از همه اینها غافلیم، داریم سراغ كه می‌رویم سراغ چه افرادی می‌رویم؟! سراغ كی داریم واقعاً می‌رویم! خواسته‌های خودمان را در كجا داریم جستجو می‌كنیم؟

وقتی كسی‌كه سیدالشهدا دارد دیگر دنبال كه می‌خواهد برود وقتی كسی‌كه امام زمان دارد واقعاً خجالت نمی‌كشد یعنی واقعاً خجالت نمی‌كشد با وجود یك همچنین امام حی مسلط و مشرف و ناظر بر همه چیز، فكرش برود این‌طرف و آن‌طرف و پیش زید و عمر و خالد و افرادی كه از سرتاپاشان یك غاز هم ارزش ندارند و حیف كه اصلًا انسان نگاه كند اصلًا به قیافه آنها، آن وقت انسان امام علیه‌السّلام را در وجود خودش كنار بگذارد و حذف كند در نظر نیاورد و چشمش به حطام دنیوی و دست این‌وآن باشد. واقعاً این خسران‌است خسرانی كه انسان در روز قیامت می‌بیند این خسرانی كه حتّی مسلمان‌ها در روز قیامت شاید خیلی بالاتر از آن باشد كه كفّار در روز قیامت احساس می‌كنند. كافر ممكن است به خیلی مطالب اطلاع نداشته باشد دسترسی نداشته باشد ولی آن حالت غبن و پشیمانی كه در روز قیامت برای ماها پیدا می‌شود هزار برابر از آن غبن و پشیمانی برای كفّار و بقیه بیشتر است كه با وجود یك همچنین نعماتی ما غافل بودیم در این دنیا، خودمان را به غفلت گذراندیم و ذهن خودمان را به غفلت گذراندیم و از دست رفت.