معیار اتصاف افعال به حسن و قبح

پیغمبر می‌آید و می‌خواهد بین دو نفس را به هم گره بزند، عشق و محبّت و علاقه را در بین دو فرد ایجاد كند. زندگی تنهایی و شخصی آنها را مبدّل به زندگی جمعی و تركیبی كند كه بر آن اساس آن نعمت‌های الهی، چه از نقطه نظر ظاهر و چه از نقطه نظر باطن، بر زندگی فردی مترتّب نمی‌شود آن نعمت‌ها بر اینها ببارد، آن نعمت‌ها بر اینها تنازل كند. بسیاری از مسائل هست كه انسان بدون ازدواج به آن مطالب نخواهد رسید؛ اگر تمام عمرش را به نماز بگذراند و به روزه بگذراند به آن مراتب عبور نفسانی كه باید به واسطه عبور، به آن مراتب برسد بدون ازدواج نخواهد رسید. صرف نظر از اینكه ممكن است چه مطالبی در پی باشد، چه مضارّی داشته باشد، چه خطراتی باشد، حالا اینها به جای خود محفوظ، نه، حالا اگر فرض كنید شخص تحفّظ بر همه این مطالب هم دارد. آن جنبه، آنچه كه پیغمبر می‌فرمود: بهترین اشیا در نزد من ازدواج است و بدترین اشیا در نزد من ابغض الاشیاء، طلاق و جدایی و افتراق است.¹ برای همین است. پیغمبر صرفاً به مسائل ظاهری و دنیوی ما نگاه نمی‌كرد، پیامبر برای گذران زندگی ما نگاه نمی‌كرد. اگر پیامبر صرفاً برای مسائل ظاهری و دنیوی ما بود دستورات اسلام صورت دیگری داشت. ما بهتر از این می‌توانستیم برای زندگی خود و برای گذران خود چنانچه الان در بعضی از ممالك اینها مسلمان نیستند ولی دستورات و قوانینی كه در آنجا تصویب می‌شود خیلی قوانین خوبی است برای زندگی دنیوی، برای گذران دنیوی ولی در اسلام تعالی روح و تكامل روح در اینجا مطرح است. لذا باید در اسلام قوانین در این راستا تقنین بشود و مورد امضا قرار بگیرد.

لذا فرمود چقدر؟ حضرت فرمود كه من یك زره دارم. فرمود: برو زره را بفروش. آمد زره را فروخت پانصد درهم شرعی شد. پانصد درهم شرعی چقدر است؟ در تاریخ گفتند، یك گلیمی گرفتند و یك لباسی گرفتند و یك كاسه‌ای گرفتند و یك ظرفی گرفتند و یك چندتا چیزی و این حرف‌ها، این پانصد درهم بود، حالا می‌گویند پانصد درهم آن موقع پنجاه میلیون الان است مثلًا! پنجاه میلیون كه دیگر هیچی بگویید پانصد میلیون! حالا كه قرار است آدم بیندازد چرا كم بیندازد؟! بگوید پنج میلیارد! دروغ كه دیگر به قول معروف اینجای آدم كه نمی‌نویسند! پانصد درهم آن موقع صد میلیون الان است دویست میلیون است! نه آقا! آن پانصد درهمی كه رفتن و خرید كردن همانی است كه در تاریخ گفتند، سیره ابن هشام نقل كرده. بروید تماشا كنید، عبارت بود از یك تشك، از یك لحاف، یك پوست حیوان، یك ظرف، یك كاسه غذا خوردن و یك دیگ و یك سری همین مخلّفات، این آن مهری بود كه پیغمبر برای عزیزترین فرد روی زمین در نزد خود، دختر خود قرار داد و بعد به امّت توصیه كرد: ای امّت شما می‌توانید هر كاری را انجام بدهید جلویتان را نگرفتم، از یك تومان می‌توانید یك تومانی ده تا یك قرانی! مهر كنید تا صد میلیارد دلار هم باشد اشكال ندارد. پیغمبر جلویش را نگرفت. دویست میلیارد دلار اشكال ندارد. تمام كره زمین بشود دلار و بشود درهم و دینار، اشكال ندارد، هیچ اشكال ندارد. ولی كسی كه می‌خواهد به دنبال من بیاید نه یك تومان باید بدهد نه پنج ریال، همانی را باید بدهد كه علی داد، آن دنبال من آمده، پانصد درهم تا روز قیامت.