معیار اتصاف افعال به حسن و قبح

اگر مرد بخواهد سوء استفاده كند از مهرالسّنه، در محكمه اسلامی او را به مهرالمثل باید محكوم كنند. اولًا این‌طور نیست كه هر كسی بخواهد هر كاری انجام بدهد و هر كه از سرخود بخواهد هر ظلمی را روا بدارد. دوّم اگر زن بداند بخاطر ازدیاد مهر، هر مطلبی را بخواهد انجام بدهد و هر مخالفتی را با شوهر بكند به پشتوانه مهر زیاد، در محكمه اسلامی او را محكوم می‌كنند به كمترین مهر، می‌گویند برو پی كارت، برو خانه‌ات، این حرف‌ها نیست. آن اسلامی كه می‌آید می‌گوید ای علی زره‌ات را بفروش مهرالسّنه زهرا را بپرداز همان پیغمبر می‌گوید در اسلام عدالت است، قضاوت بر اساس عدل است، نباید به مرد تعدّی بشود و نباید به زن تعدّی بشود. در یك همچنین جوّی و در یك همچنین وضعی اسلام می‌آید مهر را مهرالسّنه قرار می‌دهد.

پیغمبر برای این قضیه آمد كه این دوتا را به هم دیگر وصل كند، بر اساس محبّت و بر اساس مودّت و بعد فرمود هر كسی می‌خواهد بدنبال سنت من بیاید باید از من تبعیت كند و مهر دختران خودش را مهرالسّنه قرار بدهد. هر كسی هم نمی‌خواهد، چیز دیگری در نظر دارد، تفكر دیگری در نظر دارد، تخیل دیگری در نظر دارد، مصالح دیگری را می‌اندیشد، جوانب دیگری را ملاحظه می‌كند، میل خودش است. می‌تواند تا صد میلیون صد میلیارد ترلیون هرچه، یك الف بگذارید و یك نقطه از اینجا تا قم هم نقطه‌چین كنید می‌توانید قرار بدهید، مسئله‌ای نیست.

حالا این روحیه رسول خدا را چه كسی می‌تواند درك بكند؟ یك عارف الهی كه به آن باطن احكام و به مغزای احكام پی برده. آن می‌آید می‌گوید همان حكم رسول خدا كه فرمود: آنچه كه من حلال كردم تا روز قیامت هست و آنچه كه من حرام كردم تا روز قیامت هست همان حكم الان به قوّت خودش ساری وجاریست. این می‌تواند. اما اگر كسی در یك همچنین مرتبه‌ای نباشد می‌آید می‌گوید چه؟ ما مهر دختران خود را سنگین می‌كنیم تا شوهران ارزش زن‌هایشان را بدانند! این‌طور درست نیست. ارزش به بالا بودن پول نیست، به بالا بودن درهم و دینار نیست. مرحوم آقا می‌گویند ما با این مطلب مخالفیم، ما این را قبول نداریم، ما دنبال سنّت هستیم.