زهد و تقوا از دیدگاه اهل معرفت (١)

 هم یك چیزیم می‌شود. دیدم من این‌جوری نبودم، من این‌جوری نمی‌كردم بابا یك وضو می‌گرفتیم می‌رفتیم پی كارمان، نه وضومان درست بود نه نمازمان! گفت حالت چطور است؟ می‌گفت خیلی عالی! نه پولی داریم دزد ببرد نه دینی داریم شیطان ببرد ما هم همین‌طور یك وضویی می‌گرفتیم و یك نمازی می‌خواندیم و می‌رفتیم پی كارمان. حالا دیدیم نه! مثل اینكه یك چیزمان شده یك قضیه‌ای اتّفاق افتاده. آقا تا این مسئله شد ما بر علیه او ایستادیم، این نكته در ذهنمان آمد كه مرحوم آقا فرمودند هر وقت احساس كردید كه دارد وسواس می‌آید به سراغتان، خلافش را انجام بدهید هیچ اشكالی ندارد، برعلیه‌اش بكنید، تا شك می‌كنید اینجا را شستی یا نه؟ اصلا ولش كنید، اصلا خدا بی‌وضو از ما خواسته. در وضو برای شما دست راست لازم نیست همین‌طوری خشك كنید، دست چپ برای شما ... امشب بخشیدیم، فوری بیایم برعلیه‌اش انجام بدهیم، من تا دیدم ا! نكند این دستم ... همین‌طوری ولش كردم حالا شاید هم بعضی جاها خشك بوده نبوده نمی‌دانم، بالاخره ما شسته بودیم، آن وقت وایستادم پاش، دو روز این كار را كردم، دیدم تمام شد، تمام شد رفت.

 این وسواس می‌آید چه كار می‌كند؟ ذهن انسان را می‌گیرد. حضرت فرمودند نگاه نكن به این وضویی كه می‌گیرد و شش ساعت ... خودش به من می‌گفت بیچاره، شش ساعت از ساعت دوازده تا شش بعدازظهر و بعد با حالت شك، می‌بینم حالا نماز دارد قضا می‌شود می‌رفتم و نماز را می‌خواندم! این دیگر چه می‌فهمد از این نماز؟ جان من! عزیزم! این دیگر چه از نماز می‌فهمد؟ چه حالی دیگر از این نماز برای انسان پیدا می‌شود؟ در نمازش همه دنبال وضو است كه آیا وضویش درست است یا نه؟ در نمازش همه‌اش به دنبال این است كه این چه وضعیتی دارد؟ وضویش صحیح نبوده؟ نمازش درست بوده؟ و این خطر برای انسان پیدا می‌شود كه بعد كم‌كم، كم‌كم سرایت می‌كند به موارد دیگر و بعد می‌آید در استاد وسوسه برایش پیدا می‌شود، این است.