تقوا و آثار آن (١)

این توهّمات، این تخیلات، می‌آید، می‌آید، می‌آید، می‌آید می‌رود بالا به جایی می‌رسد كه حكم به قتل امیرالمؤمنین و قتل تمام افرادی كه ما را در این راه به مقصد برسانند.

نامه می‌نویسند برای قبائل از طرف عایشه امّ‌المؤمنین زوجة رسول خدا، كه بیایید ای مردم ما را به آن تخیل برسانید. مگر این نیست؟ ای مردم بیایید كشته بشوید و مَنِ زبیر بشوم حاكم بصره. این را كه نمی‌نویسد در نامه، پشتش، آن طرف، آن طرف ورقه نوشته است، این طرف نیست، مردم این طرف ورقه را می‌خوانند ولی شما اگر یك همچنین نامه‌هایی به دستتان آمد فوراً برگردانید آن طرف را بخوانید! راحت می‌شوید. فوراً برگردانید ببینید آن طرف ورقه چه نوشته شده؟ این طرف ورقه كه از سر تا پا چرت و پرت نوشته، ول كن، بیایید برای اسلام! آی خلیفه مسلمین را كشتند! بیایید قصاص كنید! من زن رسول خدا عایشه هستم! بر سر اسلام چه آمده! یكی می‌گفت كشتنش كه كشتنش چرا من خودم را به كشتن بدهم! كشتنش دیگر، یك نفر كشت دو نفر كشت این جنگ چیست كه راه انداختی؟

ولی نه! نیست ایمان‌ها سُست است، نیست تفكر پشت اینها، نیست این احساسات آنها را در بر می‌گیرد و همراه با موج می‌برد بدون اینكه بدانند كجا رفتند؛ آخه بدبخت تو زیر این شتر عایشه كشته می‌شوی! برای چه؟ برای اینكه زبیر به حكومت برسد، همین كه به حكومت رسید نه، علی خیلی آدم خوبی است مثل علی در دنیا پیدا نمی‌شود. همان موقع در وسط جنگ جمل. قبول ندارید؟ اگر امیرالمؤمنین می‌آمد این كار را می‌كرد صاف طلحه و زبیر را صدا می‌كرد بلند شوید بیایید كارتان دارم، بلند شوید بیایید می‌آمدند می‌گفت شما چه می‌خواهید؟ یا علی ما كه بابا آن شب آمدیم چراغ را خاموش كردی دستت درد نكند این چه كاری است؟ یك دانه شهر را به ما بده یكی یكی هم گفت خیلی خوب این مال تو این مال تو. بله بله بیایید، بلند می‌شوند می‌روند. بله مسئله‌ای اتّفاق افتاده و مسئله مهمی نبوده ما رفتیم با امیرالمؤمنین با خلیفه صحبت كردیم مسئله به مصالحه تمام شد. امیرالمؤمنین هم قول داد مسئله را پیگیری كند و تعقیب كند آن قتله را برساند، خداحافظ شما، هر كی برگردد در شهر خودش تمام شد، این نبوده این‌طور؟ همین كه آن دوتا به حكومت رسیدند دیگر نه خلیفه‌ای كشته می‌شود دیگر نه جنگی می‌شود دیگر نه خونی می‌ریزد دیگر نه امیرالمؤمنین كافر و .... آقا در نامه‌ها به اسم كافر خطاب به امیرالمؤمنین می‌كردند، نه امیرالمؤمنین، امیرالمؤمنین از پیغمبر هم مقامش می‌رود بالاتر چرا؟ چون به آن تخیل ما رسیدیم. فهمیدید حالا قضایا چیست؟ چون به آن توهّم ما رسیدیم پس همه چیز صلح و سلامت شد ولی اگر ما به آن تخیل نرسیم همه مردم باید تكه تكه بشوند.