حقیقت لوح محفوظ و احاطه واشراف ائمه اطهار علیهم السلام بر آن‏

 دیگران در كنارش نشسته‌اند، یكی عینك دارد و دیگری ندارد، یكی سید است و معمّم و دیگری عام است و غیر معمّم، یكی پیر است و دیگری جوان یا خردسال است و تمام این خصوصیات را ما الآن می‌بینیم و انكار هم نمی‌كنیم؟! درست عین این مسأله برای كسانیكه ادراك غیب آنها فعّال شده است حاصل می‌شود! او در عین حالی كه اینجا نشسته امّا تمام خصوصیات افرادی را كه اینها در آینده در خیابان یا اتومبیل یا بازار و محلّ كار خود دارند مشاهده می‌كند و همانطور كه خود شخص را الآن می‌بیند، خصوصیات او را هم به نحو یك سلسله زنجیروار و حقائق متّصل به یكدیگر الآن می‌بیند! و همانطور كه شما نگاه می‌كنید به حلقات یك زنجیر و همه را یكسان می‌بینید منتها یكی از آنها در اوّل و دیگری در آخر است همینطور افرادی كه چشمشان نسبت به حقائق باز شده است تمام این حلقات زنجیر را با یك نگاه می‌بینند و با یك نظْره و یك توجّه مشاهده می‌كنند!

 گرچه ما برای رسیدن به آن حلقات بعد باید مثلًا صد سال عمر كنیم، امروز حلقه اوّل این زنجیر را می‌بینیم و برای رسیدن به حلقه بعد ده سال دیگر باید در این دنیا زندگی كنیم و برای رسیدن به حلقه سوّم ده سال دیگر و همینطور ... ولی او آخرین حلقه را هم الآن می‌بیند! چون چشم او نسبت به غیب باز شده است! یعنی او هر آنچه را كه از عالم وجود تحقّق خارجی دارد مشاهده می‌كند نه فقط صورت ظاهری را! باید توجّه داشت كه منظور از دیدن موجودات صورت ظاهری آنها نیست زیرا دیدن صورت و عكس اهمیتی ندارد؛ بلكه مقصود همین وجود خارجی افراد با همین خصوصیات و كمیت و كیفیت است. تصویر كه وزن و سایه ندارد ولی ما سایه داریم و اگر در مقابل نور قرار بگیریم سایه ما در سمت متعاكس می‌افتد، پس آنچه كه تحقّق دارد همین وجود خارجی ماست به همین كیفیت كه در فردا و پس فردا هم هست و اگرچه الآن نیست ولی همین وجود فردا هست ولی به شكل دیگر و ما آن را نمی‌بینیم!