حقیقت عصمت و كیفیت آن در ائمه اطهار علیهم السلام‏

 بعدی از دست خواهد رفت!

 بسیاری از افرادی كه در خدمت مرحوم آقا یا اولیاء دیگر بودند و بنده خود با آنها ارتباط داشتم، اینها افرادی بودند كه حالات خوبی پیدا كرده بودند و دیگران به حالات آنها غبطه می‌خوردند، و وقتی كه آنها حالاتشان را برای من بیان می‌كردند خود من تعجّب می‌كردم، ولی قدر ندانستند! آنها نمی‌دانستند كه این حالات را از كجا بدست آوردند، آنها را از خود دانستند! لذا نسبت به آنچه را كه به آنها داده شده بود، اهتمام نورزیدند و با مطالب بزرگان مخالفت كردند؛ و این حالات از آنها گرفته شد تا اینكه كار آنها به جایی رسید، كه شرم دارم از تعابیری كه آنها در آخر می‌كردند چیزی به زبان بیاورم! برای چه اینها به این روز افتاده‌اند؟ پس آن حالات و مكاشفات چه شد؟! آن رؤیت حقیقت توحید در هر برگ درختان چه شد؟! آن جلوه ولایت در همه موجودات و سنگریزه‌ها به كجا رفت؟! آن اذكار پرندگان و وحوش و طیور و آنها كه برای ما می‌گفتی چه شد؟! آری! قدر ندانستید تا خود را به این روز انداختید!

 یكی از همان افراد، كه مرحوم آقا اسم او را در كتاب «معادشناسی» بردند و وقتی كه داستان خواب او را نقل می‌كردند ظاهراً در جلد اوّل آن‌طور كه در نظرم هست، در تفاوت بین زمان در عالم دنیا و در عالم مثال و عالم رؤیا یك خوابی را از قول یكی از ارحام و اقوامشان نقل كردند كه حضرت امام رضا علیه‌السّلام در آن مكاشفه به او فرمودند: بلند شو! كار كن كه بدون عمل كاری از پیش نمی‌رود. و بعد آن خواب برای ایشان پیش آمد كه مرحوم آقا می‌فرمودند: خوابی را كه به حسب زمان از پنج دقیقه كمتر دیده بود سه روز می‌آمد از صبح تا ظهر و از عصر تا شب برای ما تعریف می‌كرد! سه روز كامل! كه مرحوم آقای انصاری درباره او فرمودند: معلوم است این شخص بسیار قابلی است و نظایر این حالات در این زمانه كم اتّفاق می‌افتد!