جایگاه اولیاء الهی در نظام هستی و کیفیت احاطه آنها نسبت به امور

برای خود بنده این قضایا اتفاق افتاد، بعد از زمان مرحوم آقا. چقدر ما از مرحوم آقا شنیدیم كه به خواب‌ها نباید توجه كرد، به خواب‌ها نباید دل بست، به خواب‌ها. خواب دوجور است: خواب رحمانی داریم، خواب شیطانی داریم. چقدر ما از ایشان شنیدیم. شاید كمتر موضوعی بود كه ایشان مانند این موضوع راجع به آن اهتمام داشته باشند و راجع به آن صحبت كرده باشند و انذار كرده باشند شاگردان خودشان را و بیم داده باشند شاگردان خودشان را از واقع شدن در این مهلكه. شاید كمتر مسئله‌ای بوده. همین‌طور مكاشفات، تازه مكاشفات بدتر است؛ چون خواب، باز انسان می‌بینید كه خواب بالأخره خواب است، بیدار بوده خوابیده و این مطلب را در خواب دیده، باز همچنین شاید برای او یك شبهه كوچكی پیدا بشود كه خلافی باشد. ولی در مورد مكاشفات دیگر مسئله این‌طور نیست، در مورد مكاشفه نفس تعلق بیشتری دارد، چه اینكه وقتی‌كه انسان ظاهر را مشاهده می‌كند چطور برای او مطلب قابل لمس و قابل وجدان است. همان‌طوری كه الان ما در این مجلس همدیگر را داریم می‌بینیم نسبت به مسائل كشفی و شهودی كه در نفس و ضمیر انسان حاصل بشود یك همچنین تعلق و احساس حقیقت و واقعیتی برای انسان حاصل می‌شود. آن وقت مرد می‌خواهد كه بتواند در یك همچنین مواردی موارد خلاف را پیدا كند.

چقدر ایشان راجع به این مطالب صحبت كردند؟! وقتی‌كه ایشان سر را به زمین گذاشتند عیناً همان قضایایی كه از آن قضایا بیم می‌دادند و انذار می‌كردند افراد به همان مسائل مبتلا شدند. درست به همان مسائل. این یكی آمد می‌گفت كه من خواب دیدم، آن یكی می‌گفت من فلان دیدم، آن یكی می‌گفت چه كار كردم و آن یكی ... هر كسی ... و شاید هم راست می‌گفتند نه اینكه بخواهند دروغ بگویند. البته بعضی از آنها دروغ و افترا بوده است كه بنده ذكر كردم و چند نمونه آورده‌ام. اینكه بنده ذكر كردم نه از باب این است كه من بخواهم به مسائل جزیی بپردازم. نه، كتاب در شأن این نیست كه بخواهد نسبت به این مسائل جزیی انسان در آن ذكر بكند. چاره نداشتم، چاره نداشتم كه بیایم و دو سه مورد و مصداق تعیین كنم و بگویم كه چطور این مكتب ساحتش مبرّای از آن انحرافات و خلاف‌هایی است كه پیش آمده، و آن علل واقعی و مسبِّبین مطلبی كه آمده‌اند و باعث انحراف شدند در این مسئله چه بوده. و الّا ما را چه به اینكه حالا یك شخصی بیاید یك خزعبلاتی بگوید، دیگری بیاید مزخرفاتی بگوید، دیگری بیاید چرند و پرندی بر زبان بیاورد؛ از این مسائل از زمان حضرت آدم بوده و تا الان هم خواهد بود و بعد از این هم هست تا وقتی‌كه عالم به عالم صدق مبدل بشود، نفوس به اخلاص گرایش پیدا بكنند، ضمایر به جای انحرافات به دنبال حق بروند از این مطالب هست، از این چرندیات هست، از این مسائل هست. امروز برای یكی می‌آیند خواب تعریف می‌كنند، فردا برای یكی دیگر می‌آیند تعریف می‌كنند؛ معلوم نیست كه این خواب دروغ است.