تبیین مسئلۀ ارتداد و شرایط تحقق آن و کیفیت تعامل مسلمانان با سایر مذاهب

مرحوم آقای حدّاد فرمودند: وقتی‌كه شخص برود، ما در سیره علما می‌خوانیم، مثلًا در كرامت فلان آقا، رفت در شب تاریك و زمستان و این حرف‌ها بالا آب بگیرد دید كه آب وجود ندارد. رفت بالای چاه ایستاد خدایا بنده تو می‌خواهد به نماز بایستد وضو ندارد یك دفعه آب می‌آید بالا و كسب طهارت می‌كند، وضو می‌گیرد. ایشان می‌فرمودند جان من! آن آب بالا آمدن تا شیر دستشویی را باز كردن و وضو گرفتن هر دو یكی است، هر دو معجزه است؛ هر دو از یك جا آمده!

ما چون به مطالب غیرعادی توجه داریم او را معجزه می‌بینیم. فرض كنید از یك چاه بیست متری كه چراغ هم بیندازید ته آن پیدا نیست از آنجا آب می‌آید بالا، بیست متر می‌آید بالا، این مطلب غیرعادی است دیگر، آرتزین كه نیست. همین‌طور می‌آید بالا، وقتی‌كه به سطح زمین رسید انسان چه كار می‌كند؟ وضو می‌گیرد. این می‌شود معجزه. ولی آب كه چیزی نیست آقا. این آب، این همه سد را نگاه كنید این همه آب آمده در لوله‌ها و بعد هم از لوله‌ها می‌آید تا اینجا دیگر، اینكه دیگر معجزه نمی‌خواهد، این دیگر معجزه ندارد، این یك امر عادی است، طبیعی است. نه! از دیدگاه عارف هر دو یك منشأ دارند، هر دو یك سیر را طی می‌كنند، هر دو یك راه را می‌پیمایند، هر دو یك سلسله علل دارند. این آب كه الان از بیست متر می‌آید بالا به قدرت چه كسی می‌آید بالا؟ به‌اراده چه كسی می‌آید بالا؟ مگر خودش می‌آید بالا؟ اگر خودش می‌آمد كه تا حالا آمده بود بالا، پس معلوم است به اراده خودش نیست. آن سلسله مراتبی كه طی شده و آن ملائكه‌ای كه آمده‌اند و این آب را بالا آورده‌اند، یعنی در ملكوت و مثال این آب تصرف كرده‌اند. این آبی كه الان در سطح بیست متری و در اعماق زمین است این به واسطه تصرف در ملكوت خودش، نه در این آب، تصرف در ملكوت آمده بالا و رسیده هم سطح با زمین قرار گرفته، همین ملائكه‌ای كه این كار را كرده‌اند همین‌ها آب سد را آورده‌اند در لوله شما. هیچ فرقی نكرد؛ اینكه هر دو آنها یكی بود دیگر. اگر نمی‌خواستند نمی‌آمد، نمی‌آمد، آب بسته می‌شد، گیر می‌كرد، لوله گیر می‌كرد، مانع پیش می‌آمد، هزارتا قضیه پیش می‌آمد. چرا؟ چون ملك نخواسته انجام بدهد. ملك خواسته فعلًا بماند.