حقیقت عاشورا و وظایف شیعیان در ماه محرم و صفر

این افرادی كه آمدند در كربلا و به جنگ با سیدالشّهدا رفتند، تصور نكنید كه اینها آدم‌های قداره‌كش و سر راه بگیر كوفه و اینها بودند. هر كدام اینها برای خودشان كسی بودند. از افراد صاحب عشیره بودند، مورد توجه بودند تا حكومت جائره توانست از اینها استفاده كند. تا آن حكومت توانست مردم را به واسطه اینها فریب بدهد. شما ببینید وقتی شریح قاضی می‌آید فتوای قتل سیدالشّهدا را می‌دهد، حالا اگر خود عبیداللَه می‌آمد فتوا می‌داد، مردم می‌گفتند برو پی كارت! تو كی هستی؟ تو كه بابات معلوم است مادرت معلوم است! امام حسین هم كه نسبش را تا آخر گفت قَد رَكزَنی بَینَ اثنَتَینِ بَینَ السِّلَّه وَ الذِّلَّة وَ هَیهَاتَ مِنَّا الذِّلَّة¹ این زنازاده پسر زنازاده من را بین دو امر، مختار قرار داده است، یا ذلت را بپذیریم و یا مرگ را استقبال كنم، هیهات از اینكه ما بیایم دنبال ... مقام عزت ما كی اقتضا می‌دهد كه بیاییم گول یك همچنین افراد انسان نمایی را بخوریم كه هیچ بویی و شمیمی از انسانیت بر آنها نخورده. اینها این افراد بودند.

حكومت جائر و حكومت فاسد و حكومت ظالم برای اغوای مردم باید بیاید و متوسل به شریح قاضی بشود، تا مردم نگاه بكنند به آن عمامه‌اش، نگاه كنند به آن عبایش، نگاه كنند به آن ریش سفیدش كه ده‌ها سال در مسند قضاوت بوده از طرف خلفا از زمان عمر و عثمان و زمان امیرالمؤمنین و زمان امام حسن همین‌طور ... چون امیرالمؤمنین می‌خواست خلعش كند مردم نگذاشتند. در میان مردم بوده و به حكومت مشغول بوده، به قضاوت مشغول بوده، به فتوا مشغول بوده. وقتی مردم بیایند نگاه كنند یك همچنین آدمی كه قاضی‌القضاة است، واقعاً ما خودمان را جای مردم كوفه بگذاریم، تكان نمی‌خوریم؟ حالا ما الان بعد از هزار و چهار صد سال آمدیم راجع به این قضایا داریم نگاه می‌كنیم و همین‌طور سر تكان می‌دهیم و عجیب عجیب می‌گوییم. نه، واقعاً اگر خودمان را بگذاریم جای آن افرادی كه در آنجا هستند، سی سال به قدس و تقوای این دارد نگاه می‌كند و به زهدش. آن مسائل باطنی و شبكه‌های ابلیسی كه در قلب این آدم منافق همین‌طور تنیده شده، آیا چشم داشتیم كه آنها را ببینیم؟ نه! همه به این عمامه نگاه می‌كردیم، این عمامه هم یا سفید یا سیاه یا زرد یا قرمز است، بالاخره یك رنگی دارد. نگاه به عبا می‌كردیم، نگاه به این ریش سفید تا اینجا آمده می‌كردیم یا پایین‌تر ...