حقیقت وحی و تبیین ابعاد و مراتب وجودی پیامبر اکرم

 «برو با مادرت بازی كن بچه»، «برو با برادرت بازی كن»، او در خود این را خلاف توقع می‌بیند و این مساله خلاف است. همین می‌آید جلوی شما را می‌گیرد. نماز شب كه می‌خوانید دیگر حال ندارید. تمام شد.

 قضیه این طوری است. این بچه ی سه ساله بین خود و بین خدا حساب و كتابی دارد. باید آن حساب و كتابش پرداخته شود. او همینطور و همه كسانی كه متعلق هستند هر كدام در جای خود.

 مولانا رحمة اللَه علیه كه هر چه رحمت است بر خودش و برای این كتابش و بر این اشعارش باد می‌گوید: «چون كه با كودك سر و كارت فتاد، پس زبان كودكی باید گشاد». همین است. مولانا دارد همین مساله را بسیار عالی بیان می‌كند. بسیار راقی و بسیار ظریف و دقیق تا این كه اوج می‌گیرد و می‌رود سراغ آن مطلب. مطلب اصلی.

 شما كه الآن دارید با این بچه سه ساله تان بازی می‌كنید آیا اسم شما عوض شده؟! مثلا تا الآن اسم شما علی بود همین كه با این بازی كنید اسم شما شد ناصر؟! نه! باز هم اسم شما علی است. باز شما آن علوم را دارید. نه اینكه ندارید. منتها در اینجا خرجش نمی‌كنید. اینجا آنها را ظاهر نمی‌كنید. به درد او نمی‌خورد.