تبیین حقیقت معنای محکم و متشابه

یقین را آورد گذاشت جلو، علم را آورد جلوی خودش، نشست، دو دو تا چهار تا حساب كرد، این پسر پیغبمر نعوذباللَه زنا كرده؟ خوب اینهمه زنا می كنند و صاف در خیابان راه می روند، شرب خمر كرده است؟ نصف مردم دارند شرب خمر می كنند كسی هم خبر ندارد، یا فرض كنید كه قمار كرده؟ شطرنج كرده، الان كه همه دارند شطرنج بازی می كنند و مسأله ای نیست، چه كرده؟ از دیوار مردم بالا رفته و تعدّی كرده؟ نه! اینكه نمازش این است و روزه اش این است، زندگی اش این است، پسر پیغمبر است، چه می گوید؟ می گوید قرار بر این بوده طبق قراردادی كه بین برادرم و بین پدر این یزید، معاویه انعقاد پیدا كرده بوده تا وقتی كه او زنده است ما سكوت كنیم و حرف نزنیم الان كه مُرد الان خلافت به من می رسد این سگ باز میمون باز برای چه آمده روی تخت خلافت نشسته است؟ تمام شد، نشست فكر كرد به جای اینكه گچ بگذارد در این جمجمه، مغز آدم گذاشت نه حیوان، نشست فكر كرد این طرف را سنجید و آن طرف را سنجید، دو دو تا چهار تا، مسأله را حلاجی كرد دید این جهنم است و این بهشت است، دیگر معلوم شد حالا كه معلوم شد دیگر شیطان می آید سراغ آدم، اگر بروی كشته می شوی، اگر بروی زن و بچه ات فلان، اگر بروی فلان، مدام نفس در اینجا می آید، آمد و یك لگد زد به همه و گور پدر هر كسی كه بیاید و جلوی مرا در رسیدن به امام حسین بگیرد، چه شد؟ خدا آمد یك طرفه كرد.

حالا آمده خجالت می كشد كه چطور برود پیش امام حسین، خبر ندارد كه اینها اقیانوس هستند این حرفها را نگاه نمی كنند، این كاری كه كردی اگر هزار برابرش را هم می كردی عیب نداشت ما به الانت نگاه می كنیم نه به دیروزت، ما به این ساعتت نگاه می كنیم و اهل كینه و حقه نیستیم، ما به گذشته نگاه نمی كنیم و پرونده ات را باز نمی كنیم كه پارسال و دو سال پیش چه كردی، كه معمول این طور است، ما كینه نداریم ما صاف هستیم و ما دریا هستیم، ما اقیانوس هستیم، ما وجود لا یتناهی خدا هستیم، ما مظهر وجود لا یتناهی خدا هستیم، تو داری از كه خجالت می كشی؟ از خدا خجالت می كشی؟ ما مظهر اوییم، خجالت ندارد بیا، دیدید كه حضرت و بقیه هم چطور استقبال كردند؟ انگار نه انگار قضیه ای اتفاق افتاده و انگار نه انگار كه سر راه را گرفته. تمام این قضایایی كه اتفاق افتاد برای حر بود، اگر حر آن برنامه را اجرا نمی كرد اصلا واقعه‌ی كربلا اتفاق نمی افتاد مسأله صورت دیگری پیدا می كرد و حضرت می رفتند به طرف یمن و در آنجا شیعیان بودند و حضرت را حفظ می كردند، یعنی تمام این مسائل كربلا و از بین رفتن و كشتن و شهادت ها و حضرت علی اصغرها، تمام بر سر حر بود ولی انگار نه انگار، تازه نه تنها رفت و ملحق شد بلكه حضرت او را باب الحوائج قرار داده است. كسی كه توسل كند به حضرت حر دعایش مستجاب می شود، حالا آدم كجا باید برود؟ كجا باید برود؟ غیر از ائمه آدم می تواند جای دیگر برود، غیر از اینجا می تواند جای دیگر برود؟ اگر برود دیوانه است، تمام مسائل همه به خاطر این قضیه اتفاق افتاده!