تبیین حقیقت معنای محکم و متشابه

حالا جناب عمر ببینید تفكر سیاسی چگونه می آید و دین را تابع خودش می كند، توجه كنید اینكه عمر آمد تشریع رسول خدا را تغییر داد و به جای فرادا، نماز جماعت گذاشت نه اینكه به خاطر خدا و بهشت و جهنم و اینها بود، نه، آمد برای اینكه آن خلافت خود را به رخ افراد بكشاند، نگاه كنید ببینید این جمعیت را، همه با هم می روند ركوع، من هستم، من خلیفه‌ی اینها هستم، ما خلیفه‌ی اینهاییم، ببینید همه یكدست و یك پارچه و با یك شكل، با هم یك دفعه بروند ركوع و با هم سر از سجده برمی دارند، آن وقت امیرالمؤمنین می آید می خواهد این سنت را برگرداند به زمان خود رسول خدا، این قوم حیاری و منگ می گویند یاعلی! همین آیه، كه ما پدرانمان اینطور كردند تو می خواهی برگردانی، شما خیال می كنید این آیه فقط برای كفار و مشركین است؟ كه ما پدرانمان اینطوری بودند و ما نمی توانیم دست از آن سیره برداریم، نه آقا! برای خود مای شیعیان است برای خود ما شعیان است برای خود ما كه اینجا هستیم است، برای همه است، گفتند یا علی: واسُنَّت عُمرا ای ددم وای! تو می خواهی این روش و سنتی كه عمر آمده ... این سنت را اگر عمر آورده قبل از او پیغمبر آمده این كار را كرده، پیغمبر را كنار می گذاری و سنت عمر را می گیری، این میشود فِي قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ‌ این ها نیامدند این عقل و مغز را بكار بیندازند، اگر هم گیرم پیغمبر تشریع هم نمی كرد، بین پیغمبر و بین عمر را در یك سطح قرار می دهی؟ این می شود تشابه.

لذا امام صادق می فرماید محكمات چه كسانی هستند؟ ما اهل بیتیم، ما اهل بیت هستیم كه كلام ما محكم است، تأویل بر نمی دارد و توجیه بر نمی دارد و حقّ مطلب همان است. در مقابل چه؟ در مقابل متشابهات هستند، آنهایی كه به دنبال آنها می روند آنهایی كه دارند به آنها تمایل پیدا می كنند.